Saturday, December 18, 2010
အရသာရွိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္။
ကလီစာအစံုစံု
အဖံုဖံုပါတဲ့
၀က္သားတုတ္ထိုး
အေကာင္းဆံုးဟာ
တစ္ခုေပးစမ္းပါ--- ဆိုေတာ့
အသဲ--ပါ အစ္ကို။
ေရာ ့--- အင့္---- တဲ့။
ဟင့္---အင္း။ -- ဟင့္---အင္း။
မၾကိဳက္ဖူး--- အျငင္း။
ေဘးနားက ----
ထမီတိုတို
အေၾကေကာက္နဲ႕ မိန္းမပ်ိဳ။
က်မ-- ၾကိဳက္တယ္--- ဆိုျပီး။
တုတ္ခြ်န္နဲ႕ထိုး။
ျပဳတ္ရည္ပူထဲ---ႏွစ္။
ငရုတ္ဆီနဲ႕--- တုိ႕--- ျပီး။
ဂြ်တ္--- ဂြ်တ္--- သံထြက္။
ျမိန္ယွက္စြာ၀ါး။
ျပီး----
စားလို႕ ေကာင္းလိုက္တာ--- တဲ့။
အဆံုးတစ္ခု
ေကာက္ခ်က္ျပဳမိ။
မိန္းခေလးမ်ား။
အသဲ -- ၾကိဳက္တတ္၏။
-----------------------------------------
ကဲ။ --- ဘယ္ေလာက္ အရသာရွိလုိက္တဲ့ ကဗ်ာလဲ--- ဟင္း။
--- ဘြားဆာ မွတ္ထားတာ။ --- တကၠသိုလ္ မဂၢဇင္းထဲက။
Thursday, December 16, 2010
ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲက ဟာသမ်ား-၂
.........................................................................
| အခုထဲက ေဆြးေႏြးမွကို ျဖစ္မယ္. |
| အခုက ၁၃ ႏွစ္ဆိုေတာ့.. အသက္ ၃၃ႏွစ္အထိ စီမံကိန္း... |
....................................................................
Friday, September 24, 2010
ဟာသေလးေတြ ေျပာျပမယ္
ေက်ာင္းသား။ ။ အမ်ိဳးသမီး အိမ္သာပါ ဆရာမ..
ဆရာမ။ ။ တျခားအေျဖ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့လားကြာ ...(++)
(တကယ့္အေျဖကို ဘယ္သူ သိလဲကြ း)))
သား။ ။ ၾကယ္တာရာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ျမင္တယ္ အေဖ
အေဖ။ ။ အင္း အဲဒီေတာ့
သား.။ ။ နကၡတၱေဗဒအရ ဆိုရင္ေတာ့ ၾကယ္ဆိုတာက ေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ မီးလွ်ံလံုးၾကီးတဲ့ အေဖ။ အဲလို မီးလွ်ံလံုးေတြ အမ်ားၾကီး စုေ၀းေနတဲ့ ၾကယ္အစုအေ၀းကို ဂလက္ဆီလို႔ေခၚတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲလို ဂလက္ဆီ...
အေဖ။ ။. ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္မွာပါ ငါ့သားရယ္ ဒါေပမယ့္ (သက္ျပင္းခ်ရင္း ဆက္ေျပာတယ္) ငါတို႔ tent ေလး သူမ်ားခိုးသြားျပီဆိုတာ မင္းသိေအာင္ ငါ ဘယ္ေလာက္ ေစာင့္ရမွာလဲ..
ေနာက္တဆင့္တက္ျပီး ေရွ႔ေရးအတြက္ အလုပ္ကိစၥကစျပီး စဥ္းစားဖို႔အစီအစဥ္ရွိပါတယ္။ အဆင္ေျပရင္ ခ်စ္သူအျဖစ္မွ အိမ္သူအျဖစ္ ရာထူးတိုးေပးဖို႔လည္း ရာထားထားပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ဦးအတြက္ အတူတူ ရွယ္ယာသံုးဖို႔ ေကာ္ဖီဖိုး၊ ဘီယာဖိုးက စျပီး က်န္တဲ့ တီဗြီ စတဲ့အရာေတြကို ၀ယ္ဖို႔အထိလည္း ၾကိဳတင္ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ မင္းရဲ့ အားထုတ္မႈနဲ႔ လိုအပ္ခ်က္အေပၚမူတည္ျပီး ဒီထက္ပိုၾကီးမားတဲ့ ပစၥည္းေတြကိုပါ ၀ယ္ေပးရလိမ့္မယ္ထင္တယ္။ မင္းအသံုးစရိတ္အတြက္ ကုန္က်ေငြကို ၾကင္နာစြာ စိုက္ထုတ္ေပးမွာပါ။အခ်စ္ေရ.. အခုစာကို ရျပီဆိုရင္ ကိုယ့္အခ်စ္ကို လက္ခံမခံ ရက္ေပါင္း သံုးဆယ္အတြင္း အေၾကာင္းျပန္ေပးေစလိုပါတယ္ကြယ္။ ရက္ေပါင္း သံုးဆယ္အတြင္းမွ အေၾကာင္းမျပန္ရင္ေတာ့ ဒီအခ်စ္သ၀ဏ္လႊာဟာ အလိုလို
cancel ျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ကိုယ့္အေနနဲ႔ တျခားတစ္ေယာက္ ရွာရပါလိမ့္မယ္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း တခါတည္း အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။တကယ္လို႔မ်ား မင္းက ကိုယ့္အခ်စ္ကို လက္မခံနိုင္ဘူးဆိုလွ်င္လည္း ဒီသ၀ဏ္လႊာကို မင္းရဲ့ ညီမေလးကို လက္ဆင့္ကမ္းလို႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္အေနနဲ႔ ကန္႔ကြက္ရန္မရွိပါ။
အခ်စ္ရဲ့ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
မင္းအတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ ဆႏၵမြန္ျဖင့္
လူအရင္းအျမစ္ မန္ေနဂ်ာ (HR Manager)
ဒန္႔တန္တန္ \(^^)/ မရယ္ရရင္ ေခြးလႊတ္ပါရန္..
(သို႔ေသာ္ အထူးသတိျပဳရန္... ဘေလာ့ေရးရင္ (ပိုစ္ေရးရင္ ) အားလို႔ထင္ျပီး “လသာညတို႔ ဘေလာ့ေတြေရးေနလိုက္တာ အားေနတယ္ထင္ပါ့၊ တို႔မ်ားက်ေတာ့ မအားေပါင္ လို႔ လာေျပာတဲ့ေကာင္ ေသဒဏ္ေနာ္ း))) (ေနာက္တာပါ။ ေသဒဏ္ ဟုတ္ဖူး..။ )
Saturday, August 14, 2010
လြမ္းသျဖင့္သာ
ပန္းပြင့္ပါလွ်င္္
သခင္ျမင္လွည့္
အပင္တုိင္းမွာ
ပန္းေတြခ်ည့္ ♫
ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)၏ ကဗ်ာပါ။
ေရေႏြးဖ်န္းကာ
ႏႈတ္ႏႈတ္ေခ်စဥ္း၊ ဆီခ်က္..ရင္းလို႔
ျပဳတ္ျပဳတ္ျပင္းေအာင္ စားလိုက္သည္..
ဒန္႔တန္႔တန္႔ ♫
)သူတို ့က အလြမ္းပြင့္လည္း စားၾကတာကိုး

လသာည ။ ။ အလြမ္းပြင့္ေလးေတြ..
ဆီခ်က္ရည္ထဲမွာ ေမ်ာလိုက္ျပီ.

မိဆိုးေလး။ ။
ဟားဟားဟားလတာည ။ ။
ဟီးဟီးထိုသို႔ျဖင့္.... အလြမ္းကဗ်ာမွသည္.... အသုပ္ကဗ်ာသို႔

ပန္းပြင့္ပါလွ်င္...
ဆီခ်က္ရည္ထဲမွာ ေမွ်ာလိုက္မည္..
အိပ္ခ်င္ေျပ ေလွ်ာက္ေရးမိရင္း ရယ္ခ်င္လာလို ့။ မွ်ေဝတာ။ ျပံဳးနိုင္ ေပ်ာ္နိုင္ေစေသာ္ဝ္။

No pain,no gain.
Tuesday, August 3, 2010
အလြမ္းမ်ားေ၀းပါေစ..
စာကလည္း မလုပ္လို႔မရဘူးဆိုေတာ့ လက္က စာရိုက္ နားက နားၾကပ္နဲ႔ အျငိမ့္ကို နားေထာင္တာပါ..။ အဲဒါ.. အျငိမ့္ထဲ စ်ာဥ္၀င္တာ အရွိန္လြန္သြားျပီး စာရိုက္ရင္း ထရယ္လိုက္တာ Lab ထဲက အကုန္လံုး လန္႔သြားတယ္.. နုစံ ဒိုင္းေဂ်ာဘု? တဲ့.. း)) amari daijoobu janai လို႔ ေျပာလိုက္ရတယ္..
ကဲ.. အဆင္ေျပရင္ ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ေပါ့ေနာ္..။ အျငိမ့္ကေတာ့ ဘယ္ေနရာမဆို ၾကည့္လို႔ရေပမယ့္ ကိုယ္ၾကည့္တာကိုပဲ မွ်ခ်င္တာမို႔ ပိုစ္လုပ္တင္လိုက္တာ..ပါ။ အပိုင္း-၁၂ ခုေတာင္ ရွိတယ္..။ မအားေတာ့လည္း အေမာေျပရံု တစ္ပိုင္းေလာက္ေတာ့ ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ပါ..။
(အထူးသတိျပဳရန္.. အိမ္သာသြားျပီးမွ ၾကည့္ပါ.. ရယ္ရင္း ဟိုဒင္းေတြ ထြက္ကုန္ရင္ တာ၀န္မယူပါ း))
အားလံုး စိတ္ေလက္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ..
Monday, August 2, 2010
Friday, July 9, 2010
ဖြားေၿပာတဲ့ပံုၿပင္...၂
Tuesday, June 15, 2010
ဖြားေၿပာတဲ့ပံုၿပင္
ဒါေပမယ့္..မယံုရင္..ပံုၿပင္လို႔ုတာမွတ္ပါေနာ္...................................................
...........................................။.......။.....................................................
အိမ္မွာအဖြားကိုေမၾကီးလို႔ပဲေခၚတယ္....
ေမၾကီးကအရာရာကိုမွတ္မွတ္သားသားသိပ္ရိွတယ္....
ၾကံဳခဲ့ဆံုခဲ့ရတာေတြကိုဖဲြ႕ဖဲြ႕ႏဲြ႕ႏဲြ႕ၿပန္ေၿပာၿပတာနားေထာင္ရတာ..
တေထာင့္တညပံုၿပင္ေတြလိုမဆံုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ......................။
၁။ ခင္ဗ်ားဘာလုပ္သလဲ
ဲ
ေခတ္ပ်က္ဆိုေတာ့...ေတာရြာေတြမွာ..လူမိုက္ေတြက..လက္နက္အားကိုးနဲ႕
မိုက္ေကာင္းေနတဲ့အခ်ိန္ေအ့...အရာရာ..သြားသတိစားသတိ...။
တေန႕ေတာ့ညည္းတို႕ဘက..တဖက္ရြာကိုႏြားၾကည့္ပါသြားတယ္...
အေဖာ္ပါသြားတာပါေအ...ကိုရင္ၿမသီးနဲ႕(အဖြားအမခင္ပြန္း).....
သူကရွဳပ္ရွုပ္ရွက္ရွက္ေအ့...သိပ္စိတ္ခ်ရတာမုတ္ဖူး....။
တရက္..အထက္က.စစ္ေဆးေရးေတြေရာက္လာတယ္...
စပိုင္ေတြမ်ား..ေကာင္းခ်က္ေတာ့ေအ..ရြာနာမည္အတိအက်..ရက္စဲြ၊ၿပီးေတာ့
ဘယ္သူေတြပါသလဲ..အမွဴက..လက္နက္မွဴတဲ့...။
မၾကာပါဖူး..အိမ္ေရွ႕ေရာက္လာၿပီး..ညည္းတို႔ဘကိုေမးတယ္ေအ့...
တဖက္ရြာသြားတဲ့ကိစၥေပါ့..ငါကလည္းေၾကာက္မေနပါဘူးေအ..ညည္းတို႕ဘ..
ဘာမဟုတ္တာလုပ္ရဲလို႕လဲ...
(စစ္ေဆးေရးနိဌာန္း)
ပလိပ္။ ။ ဦး...ခင္ဗ်ားဘာအလုပ္..လုပ္လဲ?
ဘဘ ။ ။ ဗ်ာ....က်ဳပ္..ေနာက္ခ်ီး( ႏြားခ်ီး)က်ံဳးတယ္ေလ...
ပလိပ္။ ။ ????
ပလိပ္လည္း..နိဌာန္းနဲ႕ပဲ...သူ႕ဘာသာသူ.ေကာက္ခ်က္ခ်ၿပီးၿပန္သြားေလရဲ႕....
ဒီေလာက္ရိုးပံုေထာက္ေတာ့..အဲဒီအမွူထဲပါမွာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ေအ....။
(ဘဘသည္..ထိုအစစ္ေဆးခံအခ်ိန္တြင္..ႏြားၿခံထဲတကုပ္ကုပ္နဲ႕ေနာက္ခ်ီးက်ဳံးေနပါသတဲ့..း)
၂။ ငါဟုတ္ဖူး
ေရွးလူၾကီးမ်ား..တယ္ေပြေကာေအ....
ညည္းတို႕ေခတ္ကလူငယ္ေတြမ်ား..ဘယ္မီွမလဲ...
ေအးေပါ့ေအ..ေပြခ်ိန္ရေအာင္လဲ..စားဝတ္ေနေရးက..ဒီေလာက္က်ပ္ဘူးေအ့..။
ဒါက..တို႕အေဖၿပန္ေၿပာၿပတာေအ့...
အဲဒီခ်ိန္က..ရြာမွာ..မယ္မွံဳဆိုတာလွမွလွတဲ့...
ကာလသားေတြမ်ား..ေခ်ာင္းၾကည္႔ရတာ..အေမာတဲ့.....။
ညည္းတို႕အဘိုးလား...ပါတာေပါ့ေအ..ဘယ္ေနမလဲ....
ဒါေပမယ့္ပိုးပန္းသူေတြထဲမွာ..ဦးဖိုးစံုၾကီးဆိုတဲ့လူကအကဲဆံုးတဲ့့ေလ...။
တေန႔ေတာ့..မယ္မွံဳသနပ္ခါးလိမ္းတဲ့အခန္း..သြားေခ်ာင္းဘို႕..အေဖ့ကို
အေဖာ္စပ္တယ္တဲ့ေလ...အေဖကလည္း..ဒီေကာင္ဒီေလာက္အပိုးသန္တာ
မွတ္ေလာက္ေအာင္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး..အတူလိုက္သြားတယ္တဲ့ေအ့.....။
ဟိုေရာက္ေတာ့..ေခ်ာင္းၿပီေပါ့...ထရန္ေပါက္ကေန.....
အဲဒီမွာ..အေဖက..မေၿပာမဆိုနဲ႔..ဦးဖိုးစံုၾကီးကိုေနာက္ကေနတြန္းလိုက္ကေရာတဲ့...။
မယ္မွံဳကလည္း...အလန္႔တၾကားနဲ႔..ေသြးလက္စ..သနပ္ခါးတံုးနဲ႔ဆီး..ေခါက္ပါေလေရာ။
ဦးဖိုးစံုၾကီးကလည္း...ထရန္ၾကားကသူ႕လည္ပင္းၾကီးၿပန္ထုတ္ရခက္...
နဖူး..သနပ္ခါးတံုးနဲ႕ထု
ကေယာင္ကတန္း..ေၿဖရွင္းလိုက္တာက..................
“ငါ....ငါဟုတ္ပါဘူးဟ”တဲ့ေအ...။
ေၿပာမေၿပာခ်င္ဘူး..ေရွးလူၾကီးမ်ား...တယ္ေပြေကာေအ။
Tuesday, June 8, 2010
ဦးေခါင္းေသးတဲ့ ေရာဂါ
သေဘာက်လြန္းလို႔ ရံုးကို ေန႔တိုင္းေဆာင္းရင္း ရံုးက မိတ္ေဆြေတြကို ဦးထုပ္ေစ်းၾကီးေၾကာင္း၊ ဘယ္ကုမၸဏီလုပ္ဦးထုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းခန္း မနားမေန ဖြင့္ေလ့ရွိသတဲ့..
ေန႔တိုင္း ေျပာလြန္းေနေတာ့လည္း သူ႔မိတ္ေဆြေတြ နားျငီးလာၾကတယ္ေပါ့....
ဒါနဲ႔ .. သူ႔မိတ္ေဆြေတြဟာ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္လို႔ အၾကံတစ္ခု ၀ိုင္းထုတ္ျပီး သူ႔ဦးထုပ္၀ယ္တဲ့ ကုမၸဏီကေနျပီး အမ်ိဳးအစားတူ၊ အေရာင္တူ ၄ ခု၀ယ္လိုက္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ဦးထုတ္ေတြမွာ သူ႔နာမည္ကို ပါ တပါတည္းေရးထားလုိက္တယ္တဲ့....။ ဦးထုပ္ဆိုဒ္ေတာ့ မတူဘူး။ သူ႔ဦးထုပ္ရဲ့ ဆိုဒ္နံပါတ္က ၅ရ ျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔မိတ္ေဆြေတြက ၅၈၊ ၅၉၊ ၆၀၊ ၆၁ ဆိုျပီးဆိုဒ္နံပါတ္ ၄ မ်ိဳးခဲြ၀ယ္ခဲ့ၾကတယ္။
ဦးထုပ္ကို ေသခ်ာၾကည့္တယ္။ ကုမၸဏီအတူတူ၊ အေရာင္အတူတူ၊ သူ႔နာမည္လည္း ေရးထားတယ္။ “အင္း.. ငါ စိတ္ထင္တာ ေနမွာပါ”လို႔ ေတြးျပီး ဒီအတိုင္းပဲ စိတ္ခ်လက္ခ် ေဆာင္းသြားခဲ့တယ္။
တတိယေန႔က်ေတာ့လည္း သူ႔မိတ္ေဆြေတြက ဆိုဒ္နံပါတ္ ၆၀ နဲ႔ လဲထားၾကျပန္တယ္။
ဒီတခါေတာ့ သူဦးထုပ္ဟာ သူ႔ေခါင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ေခ်ာင္ေနတာကို သတိထားမိျပီး စိတ္ပူသြားတယ္။
ဒါနဲ႔ ဦးထုပ္အေရာင္နဲ႔ သူ႔နာမည္ကို ေသခ်ာျပန္စစ္ေဆးတယ္။
“ အင္း အားလံုး အတူတူပဲ ၊ဒီ ဦးထုပ္ဟာ ငါ့ဦးထုပ္ပဲ...၊ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနျပီ.. ။ ဟုတ္တယ္.. တစ္ခုခုပဲ၊ ငါ့ ဦးထုပ္က အရင္က ငါ့ေခါင္းနဲ႔ အံကိုက္ပါ..။ အခု မကိုက္ေတာ့ဘူး..။ ဧကႏၲ.. ငါ့ဦးေခါင္းပဲ ေသးသြားလုိ႔လား”လို႔ ေတြးမိတယ္။
ကိုယ့္ေခါင္းကို ကိုယ့္လက္နဲ႔ျပန္စမ္းၾကည့္တယ္။ ေနာက္ မွန္ထဲလည္း ေသခ်ာၾကည့္တယ္။
အင္း ငါ့ေခါင္းက အရင္လုိပါပဲ.. အား စိတ္ရႈပ္လာျပီ ေနပါေစေတာ့ မေတြးေတာ့ဘူး...။
စတုတၳေျမာက္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ မိတ္ေဆြေတြက.. သူ႔ဦးထုပ္ကို ဆိုဒ္နံပါတ္ အၾကီးဆံုး ၆၁ နဲ႔ လဲထားၾကတယ္။
သူတအားကို တုန္လႈပ္သြားတယ္..။ တကယ္ပဲ.. ငါ့ ဦးေခါင္းဟာ ေသးသထက္ ေသးေနပါလား...။ ဒါနဲ႔ သူစိတ္တအားပူျပီး ဆရာ၀န္ကို ဖုန္းဆက္လို႔ အေၾကာင္းစံု ေျပာျပျပီး ေမးတယ္။..
ဦးေခါင္းေသးရင္ ဘာျဖစ္တတ္သလဲဆိုတာကို ေျပာျပပါ ေဒါက္တာ..တဲ့..။
ဆရာ၀န္ကလည္း အဲဒီလို ဦးေခါင္းေသးတဲ့ ေရာဂါအေၾကာင္း မၾကားဖူးဘူးဗ်ာ..။ သိပ္ျပီးေတာ့ စိတ္ပူစရာ မရွိပါဘူး..။ ခင္ဗ်ားစိတ္ထင္တာ ေနမွာပါလို႔ ျပန္ရွင္းသတဲ့..။
အဲဒီေန႔က စျပီး သူ႔ဦးေခါင္း ေသးသထက္ ပိုေသးလာမွာကို စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ ဦးထုပ္ကို အေ၀းကိုလႊင့္ပစ္လိုက္သလို ဦးထုပ္အေၾကာင္းလည္း မေျပာရွာေတာ့ဘူးတဲ့.....။ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း နားျငီးသက္သာ သြားတာေပါ့ေနာ္။.
. .. ပံုျပင္ေလးက ဒါပါပဲကြယ္... း)))
မွတ္ခ်က္ ။ ။ lab ထဲက ဟာသစာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ အမည္မသိကာတြန္းဆရာရဲ့ ကာတြန္းေလးေတြပါ။ ပံုေလးေတြ သေဘာက်လို႔ သယ္ရင္းေလးေတြကို မွ်တာပါ..။(ကာတြန္းပံုေတြမွာ ကိုယ့္နာမည္ထည့္ထားေပမယ့္ ကိုယ္ဆဲြတာ မဟုတ္..။ စကန္ဖတ္ထားတာသာ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၀န္ခံပါရေစေနာ္၊ အထင္ၾကီးမွာ စိုးလို႔ပါ. း)
အားလံုးကို ခ်စ္တဲ့
လသာညျဖစ္ပါတယ္..
Monday, May 24, 2010
နံရံမ်ားႏွင့္ က်ေနာ္





နံရံအားလံုး..♪.. နားေတြ ရွိရင္♪♫..... ဘ၀ကို.♪. သီခ်င္းလုပ္.♪. ဆိုခ်င္တယ္ ♪♪♪♪♫ . ...................................................X ........................................
Monday, May 17, 2010
ပ်င္းကြက္ကိုရွာ
ေဟာ..မယံုဘူးလား?? ကဲ.. သက္ေသအေထာက္အထား အျဖစ္ .ေအာက္က ကိုယ့္လို ပ်င္းေဖာ္ပ်င္းဖက္ေလးမ်ားရဲ့ အပ်င္းထူပံုမ်ားကို ၾကည့္သြားပါဦး.. :D

တီဗြီရမု သြားယူဖို႔အထိ အန္နာဂ်ီ အကုန္မခံနိုင္ဘူး..

ထိုင္ခံုနဲ႔ ထိုင္ ထုတ္ရတာ ဆိုေတာ့ ပိုအဆင္ေျပပံုပဲ..

ကားေမာင္းတဲ့ဘက္ျခမ္းက ျမင္ရရင္ ေတာ္ျပီေပါ့...

မားမား လည္း ေညာင္းတယ္ သမီးရယ္..
စိတ္၀င္စားစရာ ပံုေလးေတြ ေတြ႔လို႔ မွ်ေ၀လိုက္တာပါ.. း))
source from http://www.dailycognition.com/
လသာည ျဖစ္ပါတယ္။


















