အရသာရွိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္။

---
ကလီစာအစံုစံု
အဖံုဖံုပါတဲ့
၀က္သားတုတ္ထိုး

အေကာင္းဆံုးဟာ
တစ္ခုေပးစမ္းပါ--- ဆိုေတာ့
အသဲ--ပါ အစ္ကို။
ေရာ ့--- အင့္---- တဲ့။

ဟင့္---အင္း။ -- ဟင့္---အင္း။
မၾကိဳက္ဖူး--- အျငင္း။

ေဘးနားက ----
ထမီတိုတို
အေၾကေကာက္နဲ႕ မိန္းမပ်ိဳ။
က်မ-- ၾကိဳက္တယ္--- ဆိုျပီး။

တုတ္ခြ်န္နဲ႕ထိုး။
ျပဳတ္ရည္ပူထဲ---ႏွစ္။
ငရုတ္ဆီနဲ႕--- တုိ႕--- ျပီး။

ဂြ်တ္--- ဂြ်တ္--- သံထြက္။
ျမိန္ယွက္စြာ၀ါး။
ျပီး----
စားလို႕ ေကာင္းလိုက္တာ--- တဲ့။

အဆံုးတစ္ခု
ေကာက္ခ်က္ျပဳမိ။
မိန္းခေလးမ်ား။
အသဲ -- ၾကိဳက္တတ္၏။
-----------------------------------------
ကဲ။ --- ဘယ္ေလာက္ အရသာရွိလုိက္တဲ့ ကဗ်ာလဲ--- ဟင္း။

--- ဘြားဆာ မွတ္ထားတာ။ --- တကၠသိုလ္ မဂၢဇင္းထဲက။

လြမ္းသျဖင့္သာ

♫ လြမ္းသျဖင့္သာ
ပန္းပြင့္ပါလွ်င္္
သခင္ျမင္လွည့္
အပင္တုိင္းမွာ
ပန္းေတြခ်ည့္ ♫
ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)၏ ကဗ်ာပါ။ 

၎ကို မိဆိုးေလးက ခ်စ္သူကို လြမ္းျခင္းမ်ားစြာျဖင့္ ႏွစ္သက္စြာ ကူးယူထားခဲ့ပါတယ္။  

သို႔ေသာ္ ထိုမွ် လြမ္းစရာေကာင္းေသာ ကဗ်ာကို ထပ္မံ မြမ္းမံသူ ကဗ်ာဆရာက ရွိလာခဲ့ပါတယ္။

♫ ထိုပြင့္သည့္ပန္း
ေရေႏြးဖ်န္းကာ
ႏႈတ္ႏႈတ္ေခ်စဥ္း၊ ဆီခ်က္..ရင္းလို႔
ျပဳတ္ျပဳတ္ျပင္းေအာင္ စားလိုက္သည္..
ဒန္႔တန္႔တန္႔ ♫

လတာတဲ့ည ( )

မိဆိုးေလး ။ ။ ဟင္!!
သူတို ့က အလြမ္းပြင့္လည္း စားၾကတာကိုး

လသာည ။ ။ အလြမ္းပြင့္ေလးေတြ..
ဆီခ်က္ရည္ထဲမွာ ေမ်ာလိုက္ျပီ.

အလြမ္းပြင့္ေလးေတြ..

ဆီခ်က္ရည္ထဲမွာ ေမ်ာ...လိုက္...ျပီ.♫ ♫ ♫ .

မိဆိုးေလး။ ။ ဟားဟားဟား
လတာည ။ ။ ဟီးဟီး

ထိုသို႔ျဖင့္.... အလြမ္းကဗ်ာမွသည္.... အသုပ္ကဗ်ာသို႔

♫ ♫ ♫ ♫ လြမ္းသျဖင့္သာ....
ပန္းပြင့္ပါလွ်င္...
ဆီခ်က္ရည္ထဲမွာ ေမွ်ာလိုက္မည္..

♫ ♫ ♫ ♫

အိပ္ခ်င္ေျပ ေလွ်ာက္ေရးမိရင္း ရယ္ခ်င္လာလို ့။ မွ်ေဝတာ။ ျပံဳးနိုင္ ေပ်ာ္နိုင္ေစေသာ္ဝ္။
No pain,no gain.

အလြမ္းမ်ားေ၀းပါေစ..

အလြမ္းေတြ ေ၀ေနတယ္တို႔ စိတ္ေတြေလးတယ္တို႔ ထေအာ္ေနတဲ့ မိဆိုးေလးေၾကာင့္ ကိုယ္ပါေရာျပီး ေငါင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားတယ္..။ ဒါနဲ႔ပဲ မထူးဇာတ္ခင္းျပီး (တရားေတာ့ မနာျဖစ္ပဲ)အျငိမ့္ေတြ နားေထာင္ပစ္လိုက္တယ္..မွတ္ကေရာ။

စာကလည္း မလုပ္လို႔မရဘူးဆိုေတာ့ လက္က စာရိုက္ နားက နားၾကပ္နဲ႔ အျငိမ့္ကို နားေထာင္တာပါ..။ အဲဒါ.. အျငိမ့္ထဲ စ်ာဥ္၀င္တာ အရွိန္လြန္သြားျပီး စာရိုက္ရင္း ထရယ္လိုက္တာ Lab ထဲက အကုန္လံုး လန္႔သြားတယ္.. နုစံ ဒိုင္းေဂ်ာဘု? တဲ့.. း)) amari daijoobu janai လို႔ ေျပာလိုက္ရတယ္..

ကဲ.. အဆင္ေျပရင္ ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ေပါ့ေနာ္..။ အျငိမ့္ကေတာ့ ဘယ္ေနရာမဆို ၾကည့္လို႔ရေပမယ့္ ကိုယ္ၾကည့္တာကိုပဲ မွ်ခ်င္တာမို႔ ပိုစ္လုပ္တင္လိုက္တာ..ပါ။ အပိုင္း-၁၂ ခုေတာင္ ရွိတယ္..။ မအားေတာ့လည္း အေမာေျပရံု တစ္ပိုင္းေလာက္ေတာ့ ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ပါ..။

(အထူးသတိျပဳရန္.. အိမ္သာသြားျပီးမွ ၾကည့္ပါ.. ရယ္ရင္း ဟိုဒင္းေတြ ထြက္ကုန္ရင္ တာ၀န္မယူပါ း))


အားလံုး စိတ္ေလက္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ..

(^^)

အေၾကာင္ရိုက္ျခင္း သည္းခံပါ း))



stress မ်ားလို႔ဆိုျပီး ဒီလိုေတာ့ လုပ္နဲ႔ေနာ္... း))

ဖြားေၿပာတဲ့ပံုၿပင္...၂

၃။ ပိုးခ်င္ဦးဟ.....မိန္းမ

အဲဒီဦးဖိုးစံုၾကီးပဲေပါ့ေအ…..ဒီတခါေတာ့သူမ်ားရြာ..လူပ်ိဳလွည့္သတဲ့….

အပိုးသန္လို႕တာ..ဘယ္ေၿခက်င္္ဟုတ္မလဲ..လွည္းနဲ႕တဲ့့ေအ….

ရြာကေန…အလုပ္သိမ္းခ်ိန္ေနဝင္ရီသေရာထြက္…ဟိုကိုညဖက္လူပ်ိဳလွည့္…..

ၿပီးေတာ့..မိုးမေသာက္ခင္ရြာၿပန္ဝင္ေပါ့…နဲတဲ့ဇဲြလားေအ..အအိပ္ပ်က္

အစားပ်က္….

အံမယ္..သူတို႕ေခတ္လူပ်ိဳလွည္႔တာလဲ ေပါ့ေသးေသးဟုတ္ဘူးတဲ့…

ေတာင္ရွည္နဲ႔ဘာနဲ႕..ေခါင္းလည္း…ေပါင္းရေသးဆိုလား…..

တညမေတာ့..ထံုးစံအတိုင္း..အဲဒီရြာလူပ်ိဳလွည့္ကအၿပန္..လမ္းမွာ…

ဦးဖိုးစံုၾကီး..သရဲအေၿခာက္ခံရသတဲ့…

သရဲကလဲ..ေၿခာက္စရာရွားရွား..သူ႕ေတာင္ရွည္ဆဲြတာတဲ့ေအ…………

လွည္းေပၚမွာသရဲကေတာင္ရွည္ဆဲြလိုက္…သူကေတာင္ရွည္ေလွ်ာ့ေပးလိုက္

လွည့္လဲမၾကည့္ရဲနဲ႕….ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရြာအၿမန္ေရာက္ေအာင္ဒုန္းစိုင္းေမာင္း

ေတာ့တာပဲတဲ့ေအ…

ဦးဖိုးစံုၾကီးဟာ…သရဲေၿခာက္ခံရလို႕ေၾကာက္ကလည္းေၾကာက္..ပုဆိုးမပါပဲ

ရြာဝင္ရလို႕ရွက္ကလဲရွက္နဲ႕..ဘာမွေမးမရပဲ..အိမ္ေရာက္ေတာ့..ထိုးအိပ္

ေတာ့တာတဲ့....

မနက္လင္းအားၾကီးမွ…ညကအၿပင္မွာထားတဲ့..လွည္းကိုသိမ္းဘို႕ၿပင္ေတာ့..

လွည္းဘီးမွာ..ဦးဖိုးစံုေတာင္ရွည္ၾကီးက..ရစ္လိုက္လို႕တဲ့ေအ……။

ဖြားေၿပာတဲ့ပံုၿပင္

တကယ္က..က်မတို႕အဖြားေၿပာေလ့ရွိတဲ့ေရွးေခတ္ေဟာင္းေအာင္းေမ့ဖြယ္ေတြပါ....

ဒါေပမယ့္..မယံုရင္..ပံုၿပင္လို႔ုတာမွတ္ပါေနာ္...................................................

...........................................။.......။.....................................................

အိမ္မွာအဖြားကိုေမၾကီးလို႔ပဲေခၚတယ္....

ေမၾကီးကအရာရာကိုမွတ္မွတ္သားသားသိပ္ရိွတယ္....

ၾကံဳခဲ့ဆံုခဲ့ရတာေတြကိုဖဲြ႕ဖဲြ႕ႏဲြ႕ႏဲြ႕ၿပန္ေၿပာၿပတာနားေထာင္ရတာ..

တေထာင့္တညပံုၿပင္ေတြလိုမဆံုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ......................။

၁။ ခင္ဗ်ားဘာလုပ္သလဲ

ဲအဲဒီတံုးက..ဂ်ပန္အဆုတ္..အဂၤလိပ္အတက္ေပါ့ေအ...

ေခတ္ပ်က္ဆိုေတာ့...ေတာရြာေတြမွာ..လူမိုက္ေတြက..လက္နက္အားကိုးနဲ႕

မိုက္ေကာင္းေနတဲ့အခ်ိန္ေအ့...အရာရာ..သြားသတိစားသတိ...။

တေန႕ေတာ့ညည္းတို႕ဘက..တဖက္ရြာကိုႏြားၾကည့္ပါသြားတယ္...

အေဖာ္ပါသြားတာပါေအ...ကိုရင္ၿမသီးနဲ႕(အဖြားအမခင္ပြန္း).....

သူကရွဳပ္ရွုပ္ရွက္ရွက္ေအ့...သိပ္စိတ္ခ်ရတာမုတ္ဖူး....။

တရက္..အထက္က.စစ္ေဆးေရးေတြေရာက္လာတယ္...

စပိုင္ေတြမ်ား..ေကာင္းခ်က္ေတာ့ေအ..ရြာနာမည္အတိအက်..ရက္စဲြ၊ၿပီးေတာ့

ဘယ္သူေတြပါသလဲ..အမွဴက..လက္နက္မွဴတဲ့...။

မၾကာပါဖူး..အိမ္ေရွ႕ေရာက္လာၿပီး..ညည္းတို႔ဘကိုေမးတယ္ေအ့...

တဖက္ရြာသြားတဲ့ကိစၥေပါ့..ငါကလည္းေၾကာက္မေနပါဘူးေအ..ညည္းတို႕ဘ..

ဘာမဟုတ္တာလုပ္ရဲလို႕လဲ... ဒါနဲ႔..ဟိုမွာေလ..ေမးခ်င္တာ..တာေမးေပေတာ့လို႕...။

(စစ္ေဆးေရးနိဌာန္း)

ပလိပ္။ ။ ဦး...ခင္ဗ်ားဘာအလုပ္..လုပ္လဲ?

ဘဘ ။ ။ ဗ်ာ....က်ဳပ္..ေနာက္ခ်ီး( ႏြားခ်ီး)က်ံဳးတယ္ေလ...

ပလိပ္။ ။ ????

ပလိပ္လည္း..နိဌာန္းနဲ႕ပဲ...သူ႕ဘာသာသူ.ေကာက္ခ်က္ခ်ၿပီးၿပန္သြားေလရဲ႕....

ဒီေလာက္ရိုးပံုေထာက္ေတာ့..အဲဒီအမွူထဲပါမွာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ေအ....။

(ဘဘသည္..ထိုအစစ္ေဆးခံအခ်ိန္တြင္..ႏြားၿခံထဲတကုပ္ကုပ္နဲ႕ေနာက္ခ်ီးက်ဳံးေနပါသတဲ့..း)

၂။ ငါဟုတ္ဖူး

ေရွးလူၾကီးမ်ား..တယ္ေပြေကာေအ....

ညည္းတို႕ေခတ္ကလူငယ္ေတြမ်ား..ဘယ္မီွမလဲ...

ေအးေပါ့ေအ..ေပြခ်ိန္ရေအာင္လဲ..စားဝတ္ေနေရးက..ဒီေလာက္က်ပ္ဘူးေအ့..။

ဒါက..တို႕အေဖၿပန္ေၿပာၿပတာေအ့...

အဲဒီခ်ိန္က..ရြာမွာ..မယ္မွံဳဆိုတာလွမွလွတဲ့...

ကာလသားေတြမ်ား..ေခ်ာင္းၾကည္႔ရတာ..အေမာတဲ့.....။

ညည္းတို႕အဘိုးလား...ပါတာေပါ့ေအ..ဘယ္ေနမလဲ....

ဒါေပမယ့္ပိုးပန္းသူေတြထဲမွာ..ဦးဖိုးစံုၾကီးဆိုတဲ့လူကအကဲဆံုးတဲ့့ေလ...။

တေန႔ေတာ့..မယ္မွံဳသနပ္ခါးလိမ္းတဲ့အခန္း..သြားေခ်ာင္းဘို႕..အေဖ့ကို

အေဖာ္စပ္တယ္တဲ့ေလ...အေဖကလည္း..ဒီေကာင္ဒီေလာက္အပိုးသန္တာ

မွတ္ေလာက္ေအာင္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး..အတူလိုက္သြားတယ္တဲ့ေအ့.....။

ဟိုေရာက္ေတာ့..ေခ်ာင္းၿပီေပါ့...ထရန္ေပါက္ကေန.....

အဲဒီမွာ..အေဖက..မေၿပာမဆိုနဲ႔..ဦးဖိုးစံုၾကီးကိုေနာက္ကေနတြန္းလိုက္ကေရာတဲ့...။

မယ္မွံဳကလည္း...အလန္႔တၾကားနဲ႔..ေသြးလက္စ..သနပ္ခါးတံုးနဲ႔ဆီး..ေခါက္ပါေလေရာ။

ဦးဖိုးစံုၾကီးကလည္း...ထရန္ၾကားကသူ႕လည္ပင္းၾကီးၿပန္ထုတ္ရခက္...

နဖူး..သနပ္ခါးတံုးနဲ႕ထုခံရလို႔လည္း..နာကနာ..........ရွက္ကရွက္နဲ႔.....

ကေယာင္ကတန္း..ေၿဖရွင္းလိုက္တာက..................

“ငါ....ငါဟုတ္ပါဘူးဟ”တဲ့ေအ...။

ေၿပာမေၿပာခ်င္ဘူး..ေရွးလူၾကီးမ်ား...တယ္ေပြေကာေအ။

ဦးေခါင္းေသးတဲ့ ေရာဂါ

တစ္ရက္မွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ ရံုးအားလပ္ရက္မွာ ေစ်း၀ယ္ထြက္ရင္း နာမည္ၾကီးကုမၸဏီက ေစ်းၾကီးၾကီး ဦးထုပ္တစ္လံုးကို ၀ယ္လာခဲ့တယ္..။

သေဘာက်လြန္းလို႔ ရံုးကို ေန႔တိုင္းေဆာင္းရင္း ရံုးက မိတ္ေဆြေတြကို ဦးထုပ္ေစ်းၾကီးေၾကာင္း၊ ဘယ္ကုမၸဏီလုပ္ဦးထုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းခန္း မနားမေန ဖြင့္ေလ့ရွိသတဲ့..

ေန႔တိုင္း ေျပာလြန္းေနေတာ့လည္း သူ႔မိတ္ေဆြေတြ နားျငီးလာၾကတယ္ေပါ့....

ဒါနဲ႔ .. သူ႔မိတ္ေဆြေတြဟာ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္လို႔ အၾကံတစ္ခု ၀ိုင္းထုတ္ျပီး သူ႔ဦးထုပ္၀ယ္တဲ့ ကုမၸဏီကေနျပီး အမ်ိဳးအစားတူ၊ အေရာင္တူ ၄ ခု၀ယ္လိုက္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ဦးထုတ္ေတြမွာ သူ႔နာမည္ကို ပါ တပါတည္းေရးထားလုိက္တယ္တဲ့....။ ဦးထုပ္ဆိုဒ္ေတာ့ မတူဘူး။ သူ႔ဦးထုပ္ရဲ့ ဆိုဒ္နံပါတ္က ၅ရ ျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔မိတ္ေဆြေတြက ၅၈၊ ၅၉၊ ၆၀၊ ၆၁ ဆိုျပီးဆိုဒ္နံပါတ္ ၄ မ်ိဳးခဲြ၀ယ္ခဲ့ၾကတယ္။

၀ယ္ျပီး ပထမဆံုးေန႔မွာ သူ႔မရွိခင္ သူ႕႔ဦးထုပ္ကို သူတို႔၀ယ္ထားတဲ့ ဦးထုပ္ဆိုဒ္နံပါတ္ ၅၈ နဲ႔ လဲထားလိုက္ၾကတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဆိုဒ္နံပါတ္ ၅၈ ဟာ ဆိုဒ္နံပါတ္ ၅၇နဲ႔ သိပ္မကဲြတာေၾကာင့္ သူ သတိမထားမိခဲ့ဘူး..။

ဒုတိယေန႔မွာ ဆိုဒ္ နံပါတ္ ၅၉ နဲ႔ လဲျပီး ထားလုိက္ၾကတယ္။

ဒီေန႔ေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲမွာ သူ႔ဦးထုပ္ နည္းနည္းၾကီးေနသလားလို႔ ေတြးမိတယ္တဲ့...။

ဦးထုပ္ကို ေသခ်ာၾကည့္တယ္။ ကုမၸဏီအတူတူ၊ အေရာင္အတူတူ၊ သူ႔နာမည္လည္း ေရးထားတယ္။ “အင္း.. ငါ စိတ္ထင္တာ ေနမွာပါ”လို႔ ေတြးျပီး ဒီအတိုင္းပဲ စိတ္ခ်လက္ခ် ေဆာင္းသြားခဲ့တယ္။

တတိယေန႔က်ေတာ့လည္း သူ႔မိတ္ေဆြေတြက ဆိုဒ္နံပါတ္ ၆၀ နဲ႔ လဲထားၾကျပန္တယ္။

ဒီတခါေတာ့ သူဦးထုပ္ဟာ သူ႔ေခါင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ေခ်ာင္ေနတာကို သတိထားမိျပီး စိတ္ပူသြားတယ္။

ဒါနဲ႔ ဦးထုပ္အေရာင္နဲ႔ သူ႔နာမည္ကို ေသခ်ာျပန္စစ္ေဆးတယ္။

“ အင္း အားလံုး အတူတူပဲ ၊ဒီ ဦးထုပ္ဟာ ငါ့ဦးထုပ္ပဲ...၊ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနျပီ.. ။ ဟုတ္တယ္.. တစ္ခုခုပဲ၊ ငါ့ ဦးထုပ္က အရင္က ငါ့ေခါင္းနဲ႔ အံကိုက္ပါ..။ အခု မကိုက္ေတာ့ဘူး..။ ဧကႏၲ.. ငါ့ဦးေခါင္းပဲ ေသးသြားလုိ႔လား”လို႔ ေတြးမိတယ္။

ကိုယ့္ေခါင္းကို ကိုယ့္လက္နဲ႔ျပန္စမ္းၾကည့္တယ္။ ေနာက္ မွန္ထဲလည္း ေသခ်ာၾကည့္တယ္။

အင္း ငါ့ေခါင္းက အရင္လုိပါပဲ.. အား စိတ္ရႈပ္လာျပီ ေနပါေစေတာ့ မေတြးေတာ့ဘူး...။

စတုတၳေျမာက္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ မိတ္ေဆြေတြက.. သူ႔ဦးထုပ္ကို ဆိုဒ္နံပါတ္ အၾကီးဆံုး ၆၁ နဲ႔ လဲထားၾကတယ္။

သူတအားကို တုန္လႈပ္သြားတယ္..။ တကယ္ပဲ.. ငါ့ ဦးေခါင္းဟာ ေသးသထက္ ေသးေနပါလား...။ ဒါနဲ႔ သူစိတ္တအားပူျပီး ဆရာ၀န္ကို ဖုန္းဆက္လို႔ အေၾကာင္းစံု ေျပာျပျပီး ေမးတယ္။..

ဦးေခါင္းေသးရင္ ဘာျဖစ္တတ္သလဲဆိုတာကို ေျပာျပပါ ေဒါက္တာ..တဲ့..။

ဆရာ၀န္ကလည္း အဲဒီလို ဦးေခါင္းေသးတဲ့ ေရာဂါအေၾကာင္း မၾကားဖူးဘူးဗ်ာ..။ သိပ္ျပီးေတာ့ စိတ္ပူစရာ မရွိပါဘူး..။ ခင္ဗ်ားစိတ္ထင္တာ ေနမွာပါလို႔ ျပန္ရွင္းသတဲ့..။

အဲဒီေန႔က စျပီး သူ႔ဦးေခါင္း ေသးသထက္ ပိုေသးလာမွာကို စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ ဦးထုပ္ကို အေ၀းကိုလႊင့္ပစ္လိုက္သလို ဦးထုပ္အေၾကာင္းလည္း မေျပာရွာေတာ့ဘူးတဲ့.....။ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း နားျငီးသက္သာ သြားတာေပါ့ေနာ္။.

. .. ပံုျပင္ေလးက ဒါပါပဲကြယ္... း)))

............................................ x .....................................................

ဒီတပတ္ေတာ့ ဆယ္မီနာ နားတာမို႔ လက္ကျမင္းေနတာ..း) ။ ေနာက္အပတ္ကစျပီး ျပန္ျပီးတိုင္ပတ္ဦးမယ္ ထင္တယ္..။ သယ္ရင္းမ်ား.. နားျငီးသက္သြားလိမ့္မယ္..(ေနာက္တာပါ).။ ခ်စ္ရတဲ့ သယ္ရင္းေလးမ်ား အေမာေျပပါေစ...။အားလံုးက်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ပါ...

မွတ္ခ်က္ ။ ။ lab ထဲက ဟာသစာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ အမည္မသိကာတြန္းဆရာရဲ့ ကာတြန္းေလးေတြပါ။ ပံုေလးေတြ သေဘာက်လို႔ သယ္ရင္းေလးေတြကို မွ်တာပါ..။(ကာတြန္းပံုေတြမွာ ကိုယ့္နာမည္ထည့္ထားေပမယ့္ ကိုယ္ဆဲြတာ မဟုတ္..။ စကန္ဖတ္ထားတာသာ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၀န္ခံပါရေစေနာ္၊ အထင္ၾကီးမွာ စိုးလို႔ပါ. း)

အားလံုးကို ခ်စ္တဲ့
လသာညျဖစ္ပါတယ္..

နံရံမ်ားႏွင့္ က်ေနာ္

တနလၤာေန႕၊ ေမလ ၂၄၊ ၂၀၁၀

နံရံအားလံုး..♪.. နားေတြ ရွိရင္♪♫..... ဘ၀ကို.♪. သီခ်င္းလုပ္.♪. ဆိုခ်င္တယ္ ♪♪♪♪

♫ . ...................................................X ........................................

ပ်င္းကြက္ကိုရွာ

ပ်င္းတယ္ဆိုတာ နာမည္သာဆိုးတာ လူသက္သာတယ္ေနာ္။ အားလံုး အဆင္သင့္ရေနတဲ့ အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာေခတ္ၾကီးမွာေတာင္ တခါတေလ တစ္ထြာတစ္မိုက္ လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္ေအာင္၊ မလႈပ္ခ်င္ေအာင္ ပ်င္းမိတတ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အရမ္းအျပစ္မတင္လိုက္နဲ႔၊ ပ်င္းတာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဖူးရယ္.. သူမ်ားေတြလည္း ကိုယ့္လို ပ်င္းၾကတယ္။

ေဟာ..မယံုဘူးလား?? ကဲ.. သက္ေသအေထာက္အထား အျဖစ္ .ေအာက္က ကိုယ့္လို ပ်င္းေဖာ္ပ်င္းဖက္ေလးမ်ားရဲ့ အပ်င္းထူပံုမ်ားကို ၾကည့္သြားပါဦး.. :D

တီဗြီရမု သြားယူဖို႔အထိ အန္နာဂ်ီ အကုန္မခံနိုင္ဘူး..

ထိုင္ခံုနဲ႔ ထိုင္ ထုတ္ရတာ ဆိုေတာ့ ပိုအဆင္ေျပပံုပဲ..

ကားေမာင္းတဲ့ဘက္ျခမ္းက ျမင္ရရင္ ေတာ္ျပီေပါ့...


မားမား လည္း ေညာင္းတယ္ သမီးရယ္..

ဖ၀ါးထပ္ခ်ပ္ လိုက္ပါရေစ အဲေလ.. မင္းပ်ံသန္းရပ္ ခိုလုိက္ပါရေစ..

စိတ္၀င္စားစရာ ပံုေလးေတြ ေတြ႔လို႔ မွ်ေ၀လိုက္တာပါ.. း))
source from http://www.dailycognition.com/

လသာည ျဖစ္ပါတယ္။

ဂ်ပန္ျပည္က ဟာသမ်ား-၂

အိမ္ရွင္နိုင္ငံအျဖစ္ ဂ်ပန္နဲ႔ ကိုရီးယားႏွစ္နိုင္ငံ တဲြဖက္က်င္းပတဲ့ ကမာၻ႔ဖလား့ ေဘာလံုးပဲြတုန္းကေပါ့..။ အဂၤလန္က ေဘာလံုးဘုရင္ ေဒးဗစ္ ဘက္ခမ္း(DavidBeckham)တို႔အသင္းပါ တိုက်ိဳကို ေရာက္လာခဲ့တယ္ေပါ့...။

ဘက္ခမ္းဟာ ဂ်ပန္နိုင္ငံတိုက်ိဳကို ပထမဆံုးေရာက္ဖူးတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဂ်ပန္နိုင့္ရဲ့ ရႈခင္းေတြဟာ အရမ္းကို ထူးဆန္းေနတယ္. ။ ဒါေၾကာင့္ ျပိဳင္ပဲြ မစခင္ ေန႔မွာ တိုက်ိဳျမိဳ႔ထဲကို ေလွ်ာက္လည္တယ္။ အရာရာကို ေပ်ာ္ရြင္စြာ ၾကည့္ရႈေလ့လာေနခိုက္ စိတ္ထဲမွာ အလြန္ထူးဆန္းစြာ ခံစားရတာ တစ္ခုေၾကာင့္ သူစိတ္မလံုမလဲ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သူကိုေတြ႔တဲ့လူေတြက အရမ္းကို တိတ္ဆိတ္ျပီး မ်က္လံုးခ်င္းဆံုရင္ ေခါင္းငံုလို႔ ခါးကိုင္းကိုင္းသြားတာကိုပါ။

ဒါနဲ႔ ေဘးက လိုက္လာတဲ့ ဘာသာျပန္ကို ေမးလိုက္တယ္။
“ဘာျဖစ္လို႔ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခါင္းငံုငံု ျပတာလဲဗ်ာ”
“ေအာ္.. အဲဒါ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြရဲ့ ယဥ္ေက်းမႈပါခင္ဗ်ာ။ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေခါင္းငံုျပျပီး ႏႈတ္ခြန္းဆက္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈပါ။

ဘက္ခမ္းဟာ အဲဒီေတာ့မွ အျဖစ္မွန္ကို သေဘာေပါက္သြားျပီး ေတြ႔သမွ်လူကို ေခါင္းငံု(ေခါင္းျငိမ့္)ျပျပီး ႏႈတ္ဆက္ပါ.ေတာ့တယ္.။ ဂ်ပန္ေတြကလည္း သေဘာေတြက်ျပီး ေခါင္းအျပန္အလွန္လွန္ျငိမ့္ျပျပီး ဘက္ခမ္း ဘက္ခမ္းလို႔ ေအာ္ၾကပါေတာ့တယ္...။ ဘက္ခမ္း အနားမွာ ပဲြေတာ္တစ္ခုထက္ကို လူစည္သြားတာေပါ့..။

ဒီလိုနဲ႔ ျပိဳင္ပဲြစျပီး ဂ်ပန္နဲ႔ အဂၤလန္ပဲြစဥ္ အလွည့္ ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။

ဂ်ပန္က ေဘာလံုး အသင္းေခါင္းေဆာင္ ဟီဒဲတိုရွိ နကတ ဦးေဆာင္တဲ့ ဂ်ပန္အသင္းဟာလည္း အစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားၾကတဲ့အတြက္ ဘက္ခမ္းတို႔အသင္းနဲ႔ ျပိဳင္ပဲြမွာ တစ္ဂိုးတစ္ဂိုးနဲ႔ ကပ္ျပီး ပဲြစဥ္ျပီးခါနီးေရာက္လာတယ္။ သေရနဲ႔ပဲ ျဖစ္ေနတာမို႔ ေနာက္ဆံုး ပနယ္တီကစားရပါတယ္..။ (ေဘာလံုးအသံုးအႏႈန္း မွားရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ)

ဘက္ခမ္းက ေဘာလံုးကို ေျခေထာက္ေလးနဲ႔ လိွမ့္ကစားရင္း ဘယ္ေထာင့္ကေန ဘယ္လို ေဘာလံုးကို သြင္းရမလဲဆိုတာကို စဥ္းစားတယ္။ တဖက္က အိမ္ရွင္နိုင္ငံ အေနနဲ႔ မရံႈးခ်င္တာေၾကာင့္ အစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားကာကြယ္ဖို႔ ျပင္ဆင္တယ္။ အားလံုး တန္းစီျပီး သူတို႔ဂိုးတိုင္ကို ေထာင့္ေစ့ေအာင္ ကာကြယ္ၾကတယ္..။ တကယ့္ကို ဘယ္လိုမွ သြင္းဖို႔ မလြယ္ကူေအာင္ ေထာင့္စံုပိတ္ထားၾကတဲ့အတြက္ မွန္ေအာင္ သြင္းဖို႔ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကို ခက္ခဲတဲ့ အေနအထားျဖစ္ပါတယ္..။

ဒီလိုအေျခအေနဆိုေတာ့ ဘက္ခမ္းဟာ ဒီပဲြေတာ့ ငါမနိုင္ေတာ့ဘူးထင္ပါရဲ့လို႔ ေတြးျပီး မနိုင္ေပမယ့္လည္း မရံႈးေအာင္ လုပ္နိုင္ရင္လည္း ျပီးတာပဲေလ ဆိုျပီး “ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ရတယ္” ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ ဂ်ပန္ေဘာလံုးသမားေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည္ျ့ပီး ေခါင္းျငိမ့္ျပျပီး ေဘာလံုးကို အားနဲ႔ ကန္ထည့္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ အခုိက္အတန္႔ေလးမွာပဲ.အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုက တိုက္ဆိုင္စြာ ျဖစ္သြားျပီး .....................

ဂိုးးးးးးး းးးးးးးးးးး းးးးးးး

ဟုတ္ပါတယ္။ ေဒးဗစ္ေဘာလံုးဟာ ဂိုးတိုင္ၾကားကို တန္းတန္းမတ္မတ္၀င္သြားတာျဖစ္ပါတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ဂ်ပန္ဂိုးေစာင့္ ဂိုလီဘာကအစ ဂ်ပန္ေဘာလံုးသမားအားလံုးဟာ သူတို႔အလိုလို ရွိန္ေနတဲ့ နာမည္ၾကီး ေဘာလံုးသမားက ေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္တာကို ၾကည့္ျပီး အလုိုလို ေခါင္းျငိမ့္ ျပန္ႏႈတ္ဆက္လိုက္မိၾကျပီး လက္ရွိအေျခအေနကို ေမ့သြားၾကတာေၾကာင့္ ဆိုပါတယ္။

မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေဘာလံုးရံႈးသြားရတဲ့အတြက္.... ေဘာလံုးကြင္းတစ္ခုလံုးလည္း လက္ခုပ္သံလား ေတာက္ေခါက္သံလား မေသခ်ာပဲ ကၽြတ္ကၽြတ္ည့ံသြားပါေတာ့တယ္....။ ရံႈးသြားတဲ့အတြက္ တက္တေခါက္ေခါက္ က်န္ေနခဲ့တာက ဂ်ပန္သတင္းမီဒီယာေတြပါပဲ...။. ပံုကေတာ့ သတင္းမီဒီယာေတြက ေဘာလံုးရံႈးရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို ဂ်ပန္ျပည္သူေတြကို ေဖာ္ျပတဲ့ ကာတြန္းေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္ းD

အဲဒါေျပာတာ တစ္ခါတစ္ေလလည္း ဒါမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တတ္တယ္လို႔.. \(^0^)/

လသာည... ျဖစ္ပါတယ္။။