အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေႏြရက္မ်ား ျဖစ္ၾကပါစ။
ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႔ တို႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္ အေၾကာင္း တယ္ရင္းတို႔နဲ႕ မွ်ေ၀ပါရေစေနာ္။
တုိ႕ရဲ႕ Campus ကေတာင္ေပၚမွာ ျဖစ္တဲ႔အျပင္ Lab ကလဲ ၁၀ထပ္ေျမာက္ မွာရိွတာမို႕ Lab ကေန လွမ္းၾကည့္ရင္ ပင္လယ္ႀကီးကိုျမင္ေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ရာသီဥတုသာယာရင္ သေဘာၤေလးေတြကိုေတာင္ ျမင္ရတယ္။ ဆင္ဒိုင္းေရာက္တာ၅ႏွစ္ေျမာက္ရိွၿပီ။
ဒါေပမဲ႔ အဲဒီေလာက္နီးေနတဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းေျခဆီကို သြားဖို႕ တစ္ခါမွ စိတ္မကူးခဲ႔မိဘူး။ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ႔ မိဆိုးေလးလဲ ေရာက္တုန္း၊ ဒီက ညီမေလးေတြ လဲစံုတုန္း၊ ႀကိဳတင္မစီစဥ္ထားပဲ ယူရိအာဂဲၿမိဳ႕ဆိုတဲ႔ ေနရာက ကပင္လယ္ကမ္းေျခေလး တစ္ခုဆီကို သြားျဖစ္ၾကတယ္။ ဆင္ဒိုင္းကေန ဘစ္နဲ႔ မိနစ္၄၀ေလာက္ပဲ သြားရတာ။ အဲဒီကမ္းေျခေလးကလဲ ေႏြရာသီ အခ်ိန္ပဲ ဖြင့္တဲ႔ ယာယီကမ္းေျခေလးပဲျဖစ္တယ္။
အဲဒီေန႔က ေနအလြန္ပူေပမဲ႕ ပင္လယ္ေရနဲ႕ ထိေတြ႕ရတာ လူေရာစိတ္ေရာ လန္းဆန္းေအးျမသြားတယ္။
မၾကားရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ လိႈင္းသံေလးေတြ ကိုနားဆင္ရင္း၊ မျမင္ရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ ပင္လယ္လိႈင္းလံုးေလးေတြ၊ေလဆိပ္နဲ႔ နီးလို႔ ပင္လယ္ေပၚကျဖတ္ျဖတ္သြားတဲ႔ ေလယဥ္ပ်ံေတြ ေငးၾကည့္ရင္းနဲ႔ေပါ႕။ ပင္လယ္ေရက တို႕ဆီက ကမ္းေျခေတြကလို သိပ္မသန္႔ရွင္းဘူး။ ပုဇြန္အေသးေလးေတြပါ ပါလာၿပီး အသားယားလို႔ ၾကာၾကာေရထဲ မဆင္းႏိုင္ဘူး။ ထီေလးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ျဖာေလးတစ္ခ်ပ္ငွားၿပီး ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္။ညီမေလးေတြကေတာ႔ ဓာတ္ပံုေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိုက္ၾကၿပီး ေရထဲကကို မတက္ေတာ႔ဘူး။
ပင္လယ္ထဲမွာ ေရဆင္းေဆာ႔တဲ႔သူေတြကို ေစာင္႔ၾကည့္တဲ႔ ေမွ်ာ္စင္ရိွတယ္။ ေဘာလံုးေလးေတြနဲ႔ တားထားတဲ႔ ေနရာကို ေက်ာ္ၿပီးသြားရင္ မိုက္ခြက္ႀကီးနဲ႔ လွမ္းေအာ္ၿပီး သတိေပးတယ္။
ဒါက ေရခ်ိဳးခန္းေလးေတြပါ။ တစ္ေယာက္တစ္ရာတဲ႔။
အ၀တ္လဲတဲ႔ အခန္းေလးေတြေပါ႕။
ယာယီဆိုင္ခန္းေလးေတြပါ။
သဲေသာင္ျပင္ႀကီကေတာ႔ ပူလိုက္တာ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပဲ။ ဒါေပမဲ႔ ပင္လယ္ေရနဲ႔ထိေတြ႕လိုက္ရတဲ႔ တို႔ေတြအားလံုး ပူတာကိုေမ႔ၿပီး အလြန္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ၾကတယ္။အဲဒီေနာက္ ေန႔လည္စာစားၿပီး ေတာ႔ ေန႔လည္(၁)နာရီခြဲေလာက္ပဲ ရိွေသးတာ ၊ ညေနပိုင္း ဟနဘိပြဲေတာ္ ကိုေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ အတြက္ဘယ္ေနရမွာ နားရပါ႕။ ေနကလဲပူပါ႕။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ကားဂိတ္နားက ကေလးကစားကြင္းထဲက သစ္ပင္ရိပ္မွာ ေနရာရၾကတယ္။ မိဆိုေလးကေတာ႔ တားမရပဲ၊ ကိစၥ႐ိွတာနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္သြားေလရဲ႕။ ညေန၃ နာရီခြဲေလာက္ မိုးအံု႕သြားတာနဲ႔ ပြဲေတာ္ဘက္ကို ထြက္လာၾကတယ္။ သူမ်ားေတြက ဟနဘိၾကည့္ဖို႕ အခင္းေတြခင္းၿပီး ေနရာ ႀကိဳတင္ဦးထားၾကတဲ႔ ေနရာေရာက္လာတယ္။
ပြဲေစ်းတန္းဘက္ေလွ်ာက္။ အလကားေကၽြးေနတဲ႔ ငါးေခါင္းကင္၀င္စား။ အႀကီးႀကီးပဲ :P
မုန္႔၀ယ္စားလိုက္၊ ေရ၀ယ္ေသာက္လိုက္နဲ႔ ေစာင္႔ရတာပင္ပန္းလွၿပီ။ ေနလဲ၀င္ေတာ႔မယ္။
ကမ္းမွာ ဆိုက္ထားတဲ႔ သေဘာၤေတြထြက္သြားလို႔ တို႔ေတြထိုင္ေနတဲ႔ ေရွ႕ကျမင္ကြင္းရွင္းသြားတယ္။
မီးပံုးေလးေတြေမွ်ာေနၿပီ။ ဒါပီးရင္ေတာ႔ ဟနဘိ ၾကည့္ရေတာ႔မွာပါ။ ေစာင့္ရတာလဲ ေညာင္းလွပါပီ။
ဟနဘိက ည ၈ နာရီမွ စပါတယ္။ေရထဲကေနထြက္လာသလိုမ်ိဳးျမင္ရတာပါ။ မိုးေပၚကဟနဘိပဲၾကည့္ဖူးေသးေတာ႔ ဒါမ်ိဳး
ၾကည့္ရတာ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္သြားတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာေပါ႕။
ကဲ ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ကို ည၁၁နာရီခြဲမွ ျပန္ေရာက္ပါေၾကာင္း။ :D:Pမီးငယ္ေလးမွတ္တမ္းျပဳသည္။
