ဒီအိမ္သာလွ်င္..

ပံုေလးကို ကလစ္ျပီး အၾကီးခ်ဲ့ၾကည့္ရင္ ရင္ကို လႈပ္ခပ္ေစတဲ့ စာသားေလးေတြကို ေတြ႔လိမ့္မယ္ း))

ႏွလံုးသားေတြ ေႏြးေထြးေနသမွ် ဒါဟာလည္း အိမ္...

 

ဒီအိမ္အတြက္ေၾကာင့္..... ေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္ ၾကည္ႏႈးရတယ္ ခြန္အားေတြရတယ္.. ဒီအိမ္သာလွ်င္..

မင္း သင္ေပးတဲ့ အရာေတြ

၁) တခါတေလမွာ အဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ အရာေတြ လုပ္ၾကည့္ဖို႔...

၂)   မိမိစိတ္ခ်မ္းသာတဲ့အရပ္ကို ခံစားေရြးခ်ယ္ေနတတ္ဖို႔..

၃) ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကန္႔သတ္ထားတဲ့ စိတ္ထားကိုဖယ္ပစ္.ဖို႔..

ဒါေတြက.......................................................................
မင္း သင္ေပးတဲ့အရာေတြ .. ..

မိဆိုးေလး အတြက္ ကဗ်ာ (၁)- တိမ္ျပာ

မိဆိုးေလးေရ....

ငါ့ကိုငါ မွန္ထဲ ျပန္မၾကည့္မိတာ (၁၀၉၅၀) ရက္ရွိသြားခဲ့ျပီ

ဒုတိယအၾကိမ္ ငါ့ဘ၀အလင္းကို ေမြးဖြားေပးလိုက္တဲ့

ေဖေဖၚ၀ါရီ (၁၃) ရက္ေန ့က ငါ “မွန္” ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ေန ့ပဲ....မိဆိုးေလးေရ

ငါ့ကိုငါ ျပန္ျပန္လန္ ့ေနမိတယ္

ငါၾကိဳးစားျပီးျပံဳးၾကည့္ေသးတယ္...

ကို ့သြား ကိုျပန္ျမင္ရတာကလြဲျပီး ဘာမွမထူးျခားခဲ့ဘူး

မင္းငါ့ကို ျပဳစားထားခဲ့တာ ငါ့ကိုငါမသိလိုက္ဘူး...မိဆိုး

မင္းေျပာမွ ငါ့ပါးမွာ အေပါက္ၾကီးနဲ ့ဆိုတာငါသိခဲ့တာေလ

ငါ့ ပါး ေပါက္ေအာင္လုပ္တာ မင္းေၾကာင့္ဆိုတာ မင္းျငင္းအံုးမွာလား မိဆိုး

မင္းရဲ ့အလွေအာက္မွာ ငါအရည္ေပ်ာ္ခဲ့တာေလ...

ငါ့ အသည္းကို မင္းအတြက္ ထုတ္ေပးလိုက္တဲ့ေန ့ကပဲ

ငါ့ ကမာၻထဲမွာ ပန္းေတြပြင့္ခဲ့တာပဲ......မိဆိုး

အဲ့ဒီပန္းက ေတာင္ဇလပ္ပန္းလိုပဲ ရဲရင့္ခဲ့တယ္...ျပတ္သားခဲ့တယ္

ရဲရင့္ျပတ္သားစြာနဲ ့ပဲ မင္းကို ငါခ်စ္ခဲ့တယ္...ငါခ်စ္ေနအံုးမယ္...မိဆိုး

ငါ မင္းကို ခ်စ္တယ္လို ့ေျပာတိုင္း မင္းက ငါ့ကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္

ငါ့က ေမွာ္၀င္ေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေပမဲ့

မင္းအတြက္ အမုန္းမပါတဲ့ ခ်စ္ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ငါေရးႏိုင္အံုးမွာပါ

ငါ့ရဲ ့ကဗ်ာဆရာဟာ မင္းပဲေလ...မင္းကိုငါခ်စ္သလို ...ငါ့ကဗ်ာေတြကိုလဲ ငါခ်စ္တယ္

ငါေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြ မင္းအတြက္ ရယ္စရာတစ္ခုေလာက္ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ ငါေက်နပ္တယ္

ၾကည့္...မင္းအခု ဒီကဗ်ာကိုဖတ္ျပီး ရယ္ေနအံုးမယ္ မွတ္လား...

ဒါေပမဲ့ ငါ့ကို မေလွာင္လိုက္ပါနဲ ့ မိဆိုး.....ငါ အေၾကာက္ဆံုးအရာဟာ မင္းရဲ ့ေလွာင္ျပံဳးပဲ

ငါ့ဘ၀ရဲ ့ျဖစ္တည္မႈ အရာအားလံုးကို မင္းပိုင္တယ္...

မင္းရဲ ့လက္ညိွိဳးေလးနဲ ့ညႊန္လိုက္ပါ အဲ့ဒီေနရာမွာ ငါအလင္းအိမ္ဖြဲ ့မယ္

ေနလံုးၾကီး အေနာက္အရပ္မွထြက္လို ့ အေရွ့အရပ္မွာ၀င္ပါေစ

အေရွ့အရပ္က ထြက္သည္ျဖစ္ေစ...အေနာက္အရပ္က ၀င္သည္ျဖစ္ေစ

ငါ့ ၀င္သက္နဲ ့ထြက္သက္တိုင္းမွာ မင္းရဲ ့မီးအိမ္ေလးထြန္းညိွျပီး ေလ်ွာက္လွမ္းေနပါရေစ

ငါ့ဘ၀ကို အလင္းေရာင္ေပးခဲ့တာက မင္းပဲေလ ....

အဲ့ဒီအလင္းတန္းေတြနဲ ့ငါ့ကိုသိမ္းပိုက္ပါ...ထာ၀ရငါ့ကိုသိမ္းပိုက္ထားပါ...မိဆိုးေလးေရ

တိမ္ျပာ
21/02/2010 14:32:29
(Page 1 of 2)
(မွတ္ခ်က္..တိမ္ျပာ၏ကဗ်ာအား ႏွစ္သက္ေသာေၾကာင့္ ဘေလာ့တြင္ တင္လိုက္သည္ း)))

အိပ္မက္ကိုယ္စီ

ဘ၀အတြက္ လွပေသာ အိပ္မက္ကိုယ္စီ မက္နိုင္ၾကပါေစ..။
ခ်စ္တဲ့ လသာည

သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ မ်က္စိေအးေစဖို႕

တစ္ရက္... တစ္ရက္.. ကြန္ျပဴတာနဲ႔ မ်က္ႏွာအပ္ေနရတဲ႔ သူမ်ား..စိမ္းစိုတဲ႕ ေတာေတာင္ရႈခင္းေတြနဲ႕ ေ၀းကြာေနတဲ႔သူမ်ားအတြက္..ဒီပံုေလးေတြကို ကလွစ္ႏိွပ္ၾကည့္ၿပီး မ်က္စိ အပန္းေျဖသြားၾကပါအံုးေနာ္..
မီးငယ္ေလးက ဒီရႈခင္းေလးေတြ..တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚႀကီးကို တစ္၀ႀကီး ၾကည့္ခဲ႔ရလိုက္ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ မ်က္စိၾကည္သြားတယ္လို႔ ခံစားလိုက္ရလို႔..မွ်ေ၀ေပးခ်င္တာပါ။ တစ္ခါ တစ္ေလ..အစိမ္းေရာင္ရႈေမွ်ာ္ခင္း ေတြကို ၾကည့္ေပးျခင္းဟာ လူေရာ၊ စိတ္ေရာ၊ မ်က္စိေရာ လန္းဆန္းေစပါလားေနာ္.... :))))

 ခိတက်ဴးရွဴးက Hiraodai country side park ကိုအသြား လမ္းမွာေတြ႕ရတဲ႔ ေတာင္ေတြေလ။

ေက်ာက္တံုးေတြနဲ႔ ေတာင္တန္းမ်ား

 

Hiraodai country side park ကိုေရာက္ၿပီ။

 

စိမ္းစိုတဲ႔ ျမက္ခင္းျပင္နဲ႔ ေတာင္တန္းမ်ား

 ဒါက သဘာ၀ေက်ာက္လိုဏ္ဂူအသြားလမ္းက ရႈခင္းေတြေပါ႕။

 

 

 သဘာ၀ေက်ာက္တံုးမ်ား

 ကဲ အစိမ္းေရာင္ပံုေတြ ခံစားၿပီးျပီဆိုရင္ေတာ႔ အဆစ္ထည့္ေပးတဲ႔ လိုဏ္ဂူထဲကပံုေတြ ၾကည့္ၾကပါအံုး :D

 

 

လိုဏ္ဂူထဲက စမ္းေခ်ာင္းေလးထဲက ေရက ေရခဲေရလိုေအးစက္ေနေပမဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔ရတာ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ႔ပါတယ္။

 တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာက ေတာ္ေတာ္ က်ဥး္ၿပီး နိမ္႔လို႔ ခႏၱာကိုယ္ႀကီးတဲ႔သူဆိုရင္ ၀င္လို႔မရေလာက္ဘူး။

ေအာ္ေမ႔လို႔ ။။ ဒီလိုဏ္ဂူနာမည္က Senbuthu Stalactite Cave တဲ႔။

အမုန္းမရွိသူမ်ားအတြက္ ခရီးသြားမွတ္တမ္း

မင္းနစံ။

ေဂၚဘုစတရွိတဲ့ မတ္စ္။
ဗက္ဆာ ပို႕စ္သံုးခု ေရးျပီး Draft ထဲ ထည့္ထားပါတယ္္။
ခရီးသြားဖုိ႕ စီစဥ္ထားသူေတြ ၀င္ၾကည့္ဖို႕ တုိက္တြန္းပါတယ္။
အဲဒါေတြကို ဘေလာ့ဂ္ေပၚမတင္ဖို႕လဲ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။


ဗက္ဆာက လူခ်စ္လူခင္မ်ားလြန္းေတာ့ အရာရာကို ဂရုစိုက္မွ ေတာ္မယ္လို႕ စဥ္းစားမိလို႕ပါ။

မင္းနစံ။ ဂင္းခိဒဲ့ ဂမ္ဘေရာ။

အိုက္ဒီယာ တစ္ခု ေပၚေပါက္လာျခင္း-၂

ဘယ္သူက စခဲ့သလဲ မသိတဲ့၊ တခါတေလ ကိုယ္က အစျပဳ တီထြင္တာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ့္ အိုက္ဒီယာအသစ္ေတြဟာ မင္းရဲ့ အေတြးနဲ႔ မင္းဦးေႏွာက္ထဲကသာ အစျပဳတာပါ။

ေဘာပင္ကေန ဆံထိုးအျဖစ္..

ေမြးပြ အရုပ္ကေန အိပ္ယာတြင္းက အေယာင္ေဆာင္ခႏၶာကိုယ္အျဖစ္..

ဦးထုပ္မွသည္ အလွဴခံဖလား အျဖစ္..

ခဲတံမွသည္ အေျဖကို မွန္းဆကိရိယာ အျဖစ္..

ခဲတံမွသည္ ထီကံစမ္း ေရြးခ်ယ္ေပး ကိရိယာအျဖစ္....

အိုက္ဒီယာအသစ္ေတြဟာ မင္းရဲ့ အေတြးနဲ႔ မင္းဦးေႏွာက္ထဲကသာ အစျပဳတာပါ။


Thus, Sharppen you up!!
Frisk ကို ခံတြင္းေမႊး ဦးေႏွာက္ၾကည္ေစေသာ ပီေကအျဖစ္ ေၾကာ္ျငာတာ ျဖစ္ေပမယ့္ အေတြးေလးကို ၾကိဳက္လို႔ ကူးယူ သိမ္းထားလိုက္တယ္။

My summer vacation

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေႏြရက္မ်ား ျဖစ္ၾကပါစ။
ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႔ တို႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္ အေၾကာင္း တယ္ရင္းတို႔နဲ႕ မွ်ေ၀ပါရေစေနာ္။
တုိ႕ရဲ႕ Campus ကေတာင္ေပၚမွာ ျဖစ္တဲ႔အျပင္ Lab ကလဲ ၁၀ထပ္ေျမာက္ မွာရိွတာမို႕ Lab ကေန လွမ္းၾကည့္ရင္ ပင္လယ္ႀကီးကိုျမင္ေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ရာသီဥတုသာယာရင္ သေဘာၤေလးေတြကိုေတာင္ ျမင္ရတယ္။ ဆင္ဒိုင္းေရာက္တာ၅ႏွစ္ေျမာက္ရိွၿပီ။
ဒါေပမဲ႔ အဲဒီေလာက္နီးေနတဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းေျခဆီကို သြားဖို႕ တစ္ခါမွ စိတ္မကူးခဲ႔မိဘူး။ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ႔ မိဆိုးေလးလဲ ေရာက္တုန္း၊ ဒီက ညီမေလးေတြ လဲစံုတုန္း၊ ႀကိဳတင္မစီစဥ္ထားပဲ ယူရိအာဂဲၿမိဳ႕ဆိုတဲ႔ ေနရာက ကပင္လယ္ကမ္းေျခေလး တစ္ခုဆီကို သြားျဖစ္ၾကတယ္။ ဆင္ဒိုင္းကေန ဘစ္နဲ႔ မိနစ္၄၀ေလာက္ပဲ သြားရတာ။ အဲဒီကမ္းေျခေလးကလဲ ေႏြရာသီ အခ်ိန္ပဲ ဖြင့္တဲ႔ ယာယီကမ္းေျခေလးပဲျဖစ္တယ္။
အဲဒီေန႔က ေနအလြန္ပူေပမဲ႕ ပင္လယ္ေရနဲ႕ ထိေတြ႕ရတာ လူေရာစိတ္ေရာ လန္းဆန္းေအးျမသြားတယ္။

မၾကားရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ လိႈင္းသံေလးေတြ ကိုနားဆင္ရင္း၊ မျမင္ရတာၾကာပီျဖစ္တဲ႔ ပင္လယ္လိႈင္းလံုးေလးေတြ၊ေလဆိပ္နဲ႔ နီးလို႔ ပင္လယ္ေပၚကျဖတ္ျဖတ္သြားတဲ႔ ေလယဥ္ပ်ံေတြ ေငးၾကည့္ရင္းနဲ႔ေပါ႕။ ပင္လယ္ေရက တို႕ဆီက ကမ္းေျခေတြကလို သိပ္မသန္႔ရွင္းဘူး။ ပုဇြန္အေသးေလးေတြပါ ပါလာၿပီး အသားယားလို႔ ၾကာၾကာေရထဲ မဆင္းႏိုင္ဘူး။ ထီေလးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ျဖာေလးတစ္ခ်ပ္ငွားၿပီး ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္။
ညီမေလးေတြကေတာ႔ ဓာတ္ပံုေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိုက္ၾကၿပီး ေရထဲကကို မတက္ေတာ႔ဘူး။

ပင္လယ္ထဲမွာ ေရဆင္းေဆာ႔တဲ႔သူေတြကို ေစာင္႔ၾကည့္တဲ႔ ေမွ်ာ္စင္ရိွတယ္။ ေဘာလံုးေလးေတြနဲ႔ တားထားတဲ႔ ေနရာကို ေက်ာ္ၿပီးသြားရင္ မိုက္ခြက္ႀကီးနဲ႔ လွမ္းေအာ္ၿပီး သတိေပးတယ္။


ဒါက ေရခ်ိဳးခန္းေလးေတြပါ။ တစ္ေယာက္တစ္ရာတဲ႔။

အ၀တ္လဲတဲ႔ အခန္းေလးေတြေပါ႕။
ယာယီဆိုင္ခန္းေလးေတြပါ။
သဲေသာင္ျပင္ႀကီကေတာ႔ ပူလိုက္တာ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပဲ။ ဒါေပမဲ႔ ပင္လယ္ေရနဲ႔ထိေတြ႕လိုက္ရတဲ႔ တို႔ေတြအားလံုး ပူတာကိုေမ႔ၿပီး အလြန္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ၾကတယ္။

အဲဒီေနာက္ ေန႔လည္စာစားၿပီး ေတာ႔ ေန႔လည္(၁)နာရီခြဲေလာက္ပဲ ရိွေသးတာ ၊ ညေနပိုင္း ဟနဘိပြဲေတာ္ ကိုေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ အတြက္ဘယ္ေနရမွာ နားရပါ႕။ ေနကလဲပူပါ႕။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ကားဂိတ္နားက ကေလးကစားကြင္းထဲက သစ္ပင္ရိပ္မွာ ေနရာရၾကတယ္။ မိဆိုေလးကေတာ႔ တားမရပဲ၊ ကိစၥ႐ိွတာနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္သြားေလရဲ႕။ ညေန၃ နာရီခြဲေလာက္ မိုးအံု႕သြားတာနဲ႔ ပြဲေတာ္ဘက္ကို ထြက္လာၾကတယ္။ သူမ်ားေတြက ဟနဘိၾကည့္ဖို႕ အခင္းေတြခင္းၿပီး ေနရာ ႀကိဳတင္ဦးထားၾကတဲ႔ ေနရာေရာက္လာတယ္။

ပြဲေစ်းတန္းဘက္ေလွ်ာက္။ အလကားေကၽြးေနတဲ႔ ငါးေခါင္းကင္၀င္စား။ အႀကီးႀကီးပဲ :P


မုန္႔၀ယ္စားလိုက္၊ ေရ၀ယ္ေသာက္လိုက္နဲ႔ ေစာင္႔ရတာပင္ပန္းလွၿပီ။ ေနလဲ၀င္ေတာ႔မယ္။
ကမ္းမွာ ဆိုက္ထားတဲ႔ သေဘာၤေတြထြက္သြားလို႔ တို႔ေတြထိုင္ေနတဲ႔ ေရွ႕ကျမင္ကြင္းရွင္းသြားတယ္။

မီးပံုးေလးေတြေမွ်ာေနၿပီ။ ဒါပီးရင္ေတာ႔ ဟနဘိ ၾကည့္ရေတာ႔မွာပါ။ ေစာင့္ရတာလဲ ေညာင္းလွပါပီ။

ဟနဘိက ည ၈ နာရီမွ စပါတယ္။
ေရထဲကေနထြက္လာသလိုမ်ိဳးျမင္ရတာပါ။ မိုးေပၚကဟနဘိပဲၾကည့္ဖူးေသးေတာ႔ ဒါမ်ိဳး
ၾကည့္ရတာ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္သြားတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာေပါ႕။

ကဲ ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ကို ည၁၁နာရီခြဲမွ ျပန္ေရာက္ပါေၾကာင္း။ :D:P

မီးငယ္ေလးမွတ္တမ္းျပဳသည္။

အိုက္ဒီယာသစ္ ဆိုတာ..

အိုက္ဒီယာ (အေတြးအေခၚ) အသစ္တစ္ခုဟာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေပၚလာတတ္သလဲ?

ေလ့လာခ်က္မ်ားအရ..
၁) အိပ္ယာထဲမွာ အိပ္ေနရင္း ရတာက ၂၀%
(ဥပမာ.. အိုင္စတိုင္းဟာ သူ႔ရဲ့ နာမည္အၾကီးဆံုး ႏိႈင္းယွဥ္မႈ သီအိုရီကို အိပ္ရာထဲမွာ ရခဲ့တယ္)

၂) ပန္းျခံထဲမွာ ထိုင္ေနရင္း ရတာက ၁၈%

၃)သန္႔စင္ခန္းမွာ သြားတိုက္ရင္း ၇%

၄) အိမ္သာထဲမွာ အီးအီးပါရင္း ရတာက ၃၂ %

၅) ေရခ်ိဳးကန္ထဲမွာ ၂၉ %

၆) ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ေငးရင္း ေတြးရင္း ၁၇%

၇) အခန္းအနား စင့့္ျမင့္ေပၚမွာ မိန္႔ခြန္းေခၽြရင္း ရတာ ၁%

၈) ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၄%

၉) ေရကူးကန္မွာ ၂%

အဲ.. အစည္းအေ၀းခန္းမထဲမွာ ထိုင္စဥ္းစားရင္း ထြက္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးက သုည ရာခိုင္ႏႈန္း (၀%) တဲ့..

တကယ္ေတာ့ အိုက္ဒီယာအသစ္တစ္ခုဆိုတာ ငါ့တို႔ရဲ့ ေခါင္းထဲကေန လွ်ပ္စီးလက္သလို တအားေခါင္းေျခာက္ေအာင္ မစဥ္းစားရပဲ အဆင္သင့္တဲ့အခ်ိန္ ထြက္လာတာမ်ိဳးသာ ျဖစ္ပါတယ္..။

ဒါေၾကာင့္ အိုက္ဒီယာ ထြက္လာမယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ရင္း စာၾကည့္စားပဲြမွာ ေခါင္းပူေအာင္ အၾကံထုတ္ေနမယ့္အစား (ထိုင္ငိုက္ေနမယ့္အစား) တခါတေလ အိပ္လိုက္စားလိုက္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနၾကည့္ၾကရင္ ေကာင္းမယ္လို႔....



တိုက္ဆိုင္စြာ ဒီေၾကာ္ျငာေလးရလို႔ ဒၤီဘေလာ့မွာ ကူးယူသိမ္းထားလိုက္တယ္။

လသာည မွ်ေ၀တာပါ..

အိုခိ၀ို စကဲတဲ့နယ္။

လူေနပါးေသာ အရပ္တြင္ ေနထိုင္ပါလ်င္ သတိထားႏုိင္ေစပါရန္။ ဥပမာ ဖူကူအိုကာ ဆင္ေျခဖံုး။

လဲတညားတို႕ ေနမ်ိဳးႏြယ္ ႏုိင္ငံက အဲဂလိုပဲလား။ ---- ဟင္း။--- ( :D :D မဟုတ္တာဆို သူ႕ႏိုင္ငံျဖစ္သြားေရာ။ )

အေတာ္ ေလတယ္။

လိုင္ဘရီမွာ စာအုပ္ေလး ငွားျပီး ျပီးလြယ္ စီးလြယ္ မက္ေဒါနားက မက္ေပါ့ ၁၀၀ တန္ေလးနဲ႕ပဲ ညေနစာ လုိက္ပါေတာ့မယ္ေလ လို႕ ေအာင့္ေမ့ျပီး မက္ေဒါနား မွာ မက္ေပါ့ေလး ၀ယ္ပါတယ္။

ပင္ပန္းလြန္းေနခဲ့ေတာ့ အစာေလး စားရတုန္းေလး အျပင္မွာ ခတအဲ ေခ်ာင္းေရ စီးသံေလးကို ကဗ်ာဆန္ ဆန္ နာခံရင္း မက္ေပါ့ေလးကို ကိုက္မယ္ ေအာင့္ေမ့ျပီး ခတအဲ ေခ်ာင္းေဘး တစ္ေလွ်ာက္ ဘီးေလး စီးျပီး ေခ်ာင္းေဘးက ပန္းျခံေလး (ကေလးကစားကြင္းပါရွင္ာ။ ေန႕လည္ဆို ကေလးေတြ ကစားဖုိ႕ ကြင္းေျပာင္ေလးနဲ႕ ကစားစရာေတြ တပ္ထားေပါ့။) ကို သြားပါတယ္။

ကားလမ္းကေနလွမ္းၾကည့္ရင္ အပင္ေတြ ကြယ္ျပီး မျမင္ရပါဘူး။ ၀င္ေပါက္မရွိေပမဲ့ စက္ဘီးပဲ သြားလို႕ရတဲ့ ေက်ာက္ခင္းလမ္း ဘက္္က ၀င္ေပါက္ေလးထဲကို ေခါက္ဘီးေလးကို ထုိးထည့္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတုန္း က်ားေပါက္ ေလး ၂ ေကာင္ ရယ္ေမာစကားသံၾကားရပါတယ္။ ေအာ္။ .... ေကာင္းတာေပါ့ ။ လူရွိေတာ့ ၀လဲ သိပ္ျပီး မေၾကာက္ရေတာ့ ဘူးေပါ့ ေအာင့္ေမ့ျပီး စက္ဘီးကုိ တြန္းရင္း ထုိင္ခံု ကိုရွာပါတယ္။ မ်က္လံုးက လူသံေတြ ရွိတဲ့ ဖက္ကို ဘယ္လို ေရာက္သြားမွန္းမသိဘူး။

အလယ္--- လယ္။

ကမန္းကတန္း စက္ဘီးကို ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္တြန္း ။ ေစာက ၀င္ေပါက္ထဲ စက္ဘီးကို ကမန္းကတန္း ျပန္တြန္းထြက္ရပါတယ္။

၀-- မတိခဲ့ရပါလားတြယ္။ ေရက ပန္းျခံ အေပၚကေန ကို ဘယ္လို ေပးထားမွန္း မသိဘူး ခုမွေတြ႕တယ္။ အိမ္ခန္းထဲ က ေရခ်ိဳးနည္းနဲ႕ က်ားေပါက္ တစ္ေကာင္က ခ်ိဳးေနတာ။ လူသံၾကားလို႕ထင္ပါရဲ႕။ သူက ေနာက္ေက်ာေပးထားလိုက္ပံုေပၚတယ္။ ဖင္ေျပာင္ေလးနဲ႕။
သူ႕အေဖာ္ကေတာ့ အ၀တ္အစားနဲ႕ပါ။ သေဘာေတြက်ျပီး ရယ္ေနေလရဲ႕။ ၂၀ ေက်ာ္ေလးေတြထင္ပါရဲ႕။

ညစ္တယ္။ သတိေတြလဲ ထားၾကဦး။ သတိဆိုတာ ပိုတယ္မရွိတဲ့။ လူရွင္းရာ ေနၾကရင္ျဖင့္။

ဖြားဖြား ဗက္ဆာ။

cont: Let's listen English

ျပာေနပါသည္။ ဖြဲကေတာ့ ထြက္သင့္သေလာက္လဲထြက္ပါ၏။

ျပာယာခတ္ေနတဲ့ အထဲက စကားကလဲ မ်ားခ်င္ေသး။ ၀ုတ္ပါဘူး။ တင္မိတဲ့ ပို ့စ္ေလးေတာ့ ေနာက္ဆက္တြဲေလး ရွိလာေတာ့လဲ တင္လိုက္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္လို႕။
အိုင္တီ ေခတ္ထဲမွာ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းေတြကေတာ့ ဒီလိုပဲေလ။ အသစ္--အသစ္တို ့က အေဟာင္းတုိ႕ကို အလ်င္အျမန္ --- ။
စက္ရုပ္ထက္ နဲဲနဲေလးပဲ သာျပီး ဖတ္ေနတဲ့ ၀ထၳဳကိုနားေထာင္ရတာ ဆားမပါတဲ့ ဟင္းနဲ႕ ထမင္းစားရသလိုပဲ။
ဗမာျပည္မွာတုန္းက ေသခ်ာ ဖတ္ျပတဲ ့ ရွားေလာ့ဟုမ္း ပံုျပင္ေတြနားေထာင္ခဲ့ဖူးေတာ့ ဒီ ၀ထၳဳေတြ နားေထာင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ခံစားခ်က္မသက္မသာ ျဖစ္ရပါတယ္။ ေဆာ့ဖဲဲ၀ဲ ဖတ္သလား လူဖတ္သလားေတာင္ မစဥ္းစားခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

ခံႏိုင္ရည္စြမ္းကုန္သြားတဲ့ ေနာက္မွာ ဆရာျဖစ္သူ ဒီေန႕လည္ အိမ္ျပန္သြားတာနဲ႕ လိုင္ဘရီကို ေျပးျပီး ေမးျမန္းရွာေဖြေတာ့ ငွားႏုိင္ နားေထာင္ႏိုင္ခဲ့ပါျပီ။
ဒီမွာ-- ဒီမွာ-- ဂလိုေလး။

ဟူး--- ခုမွပဲ
စိတ္ခ်မ္းသာေတာ့တယ္။ ခု Little Women ကိုနားေထာင္ေနပါတယ္။ စတာနဲ႕ ေဗသိုဗင္ရဲ႕ နံမယ္ၾကီး Für Elise ကိုနားေထာင္ရျပီးေတာ့ ေသခ်ာဖတ္ျပတဲ့ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ အသံကို ၾကားရပါတယ္။ တကယ့္ကို စကား၀ိုင္းထဲ နားေထာင္ေနရသလိုပါပဲ။

ညီမထားေဘဘီေတြနဲ႕ လဲတညား ရဲ႕ ဇူးဇူးေလးဖို႕ကေတာ့။ (ဖူကူအိုကာ လုိင္ဘရီ ဆိုတာ ရွိတယ္ ညီမထားရဲ႕။ မိတ္ေဆြေတြ ေမးၾကည့္ေနာ္။)

အဲဒါေတြက အဆင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္ တယ္ရင္းတို႕ရဲ႕။ (အဟီး။ လဲတညားေတာ့ သိျပီးသားေနမွာပါ။ ညီမထားေတာ့ ဗမာျပည္နဲ႕ ျပတ္လတ္ေနေတာ့ကာ။) အဆင့္ငါး က Intermediate တန္းဆိုပဲ။ အဲဒီ ၀ထၳဳေတြက ဗမာျပည္မွာ အထက္တန္း ေက်ာင္း သင္ရိုးမွာ သင္ျပီးသားပါ။ ဥပမာ Wuthering Heights (Emily Bronte) ဆိုရင္ အဆင့္ငါး ျဖစ္ပါသည္။ Great Expectation (Charles Dickens) လဲ အဆင့္ငါးပါ။ Treasure Island ဆိုရင္ ကိုးတန္းတုန္းက သင္ခဲ့ရတဲ့ The Brave Boy ရဲ႕ ၀ထၳဳေပါ့။

သုိ႕ေသာ္လည္း။---- သိၾကတဲ့ အတိုင္း။

ဗမာျပည္မွာ ဗက္ဆာတို႕တုန္းက သင္ရတဲ့ စာအုပ္ပါးေလးက မူလ ၀ထၳဳမဟုတ္ပါဘူး။ အတိုခ်ဳပ္ထားျပီးသားပါ။ အခု ဖတ္တဲ့ ၀ထၳဳက ပိုျပီးတုိေအာင္ ျခံဳ႕ထားျပီးသားပါ။ အဆင့္ ငါးရဲ႕ သဒၵါနဲ႕ ေ၀ါဟာရနဲ႕ တန္ေအာင္ေပါ့။ မခက္ပါဘူး။

ေတာ္ေတာ္တိုေပမဲ့ အဓိက ကေတာ့ နားယဥ္ေအာင္ ဆိုပါေတာ့။ ေဘာက္သံေလးပိုျပီး ဘုိသံေလးမ်ား ေပါက္လာမလားေပါ့။ ငပိရည္ၾကိဳက္သူက ေဘာက္သံေလးမ်ား ပိုလာမလားလို႕ ဒီလုိပဲ အၾကံအဖန္ လုပ္ရတာပဲေလ။

အဓိက ဆိုလိုခ်င္တာက ကေလးေတြကို အဆင့္တစ္ တို႕ ႏွစ္တုိ႕ကေန စျပီး စာအုပ္နဲ႕ က်င့္ေပးရင္ ကေလးကို ၀န္ ပိေစမယ္ မထင္ပါဘူးလို႕။ ----
ထင္ရာ ျမင္ရာ နဲ႕ ေလွ်ာက္ ဆရာၾကီး လုပ္ၾကည့္တာ။ တကယ္ေတာ့မီးလဲ ဘိုလို မေတာ္ပါဘူး။ ထမင္းမငတ္ရံုေလးပါပဲ။ ဂတ္ကိုင္းရွိလို႕ ထပူ တာပါ။

ေရတက္ ငါးစင္ရိုင္း ဗက္ဆာ ျဖစ္ပါသည္။

စာၾကြင္း။ ။ခု ေတာ့ စက္ထဲမွာ အမ္ပီသရီးနဲ႕ေရာက္ကုန္ပါျပီ။

သိျပီးသားသူေတြေတာ့ ေက်ာ္ဖတ္ပါရန္။

စီဒီကို ထည့္ျပီးရင္ ၀င္းဒိုးမီဒီယာပေလယာမွာ Rip ရပါသည္။ Rip ကိုအဆင္ေျပသလို ကလစ္ၾကည့္ရင္ More Option လား Option လား ကို ေခၚျပီး ေဆ့ဖ္မယ့္ ေနရာမွာ ဖိုင္ အမ်ိဳးအစားကို အမ္ပီသရီး ေျပာင္းလိုက ေျပာင္းေပးထားလိုက္ႏုိင္ပါသည္။ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ နားေထာင္ သူမ်ားကေတာ့ ၀င္းဒိုးမီဒီယာ ပေလယာမွာ ဖိုင္အမ်ိဳးအစား ေျပာင္းလို႕ရေလာက္ပါသည္။ ေတာသူမက တယ္လီဖုန္းကို ကိုယ္နဲ႕ကပ္ျပီး အျမဲယူသြားရတာ အသဲက်ိန္းလို႕ အမ္ပီသရီးပေလယာနဲ႕ပဲ ------ အသံကြာလတီ ေကာင္းဖို႕ လဲ ေျပာင္းေပးႏုိင္ပါေသးသည္။

ဂ်နယ္။ မင္းနစံ။ ၾကိဳးစားၾကပါစို႕။