အေတြးေခါင္ေနမိတယ္.............။
------------------------------------------------------------------------------------------------
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသံုးႏွံဳးတတ္ပံုေလးကေတာ႔…အထူးအေထြသိပ္မရွိမိဘူးထင္တာပဲ…
------------------------------------------------------------------------------------------------
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသံုးႏွံဳးတတ္ပံုေလးကေတာ႔…အထူးအေထြသိပ္မရွိမိဘူးထင္တာပဲ…
. အခ်င္းခ်င္းေတြ႔ဆံုစကားေၿပာၾကရင္…အစိမ္းအက်က္၊အရြယ္၊အေၿခအေနေပၚမူတည္ ၿပီး…
ငါက(ရိုင္းတယ္ထင္ရေပမယ့္ရင္းႏွီးတဲ့ခံစားမွဳ)၊က်မက၊က်ဳပ္က၊တခ်ဳိ႕ကလည္း ...ကိုယ့္နာမည္္ေလးနဲ႕
.....ကေလ၊…..ကေလဆိုၿပီး၊ေဟာ…အေၾကာင္းအရာတခုကိုစာေရး ေၿပာမယ္ဆိုၿပန္ေတာ႔…
ကိုယ္၊က်မ၊ကြ်န္မ၊……က…နဲ႕ ကိုယ္ၾကိဳက္သလို္လွည္႔ပတ္ဖလွယ္ၿပီး၊သံုးေလ့ရိွၾကတာ..
ဓမၼတာပဲမဟုတ္လား…...။
ဒီေနရာမွာ….ကိုယ့္ကိုဘယ္လိုအေခၚခံထိတယ္ဆိုတာေလးကို..ပိုစိတ္ဝင္စားမိ တယ္။
အဲဒါေလးက…ကိုယ္ကေရြးခ်ယ္လို႕ရတာဟုတ္ဘူးေလ..။…တခ်ဳိ႕က..နာမည္အတိုင္းအစအဆံုး၊
တခ်ဳိ႕ကတဝက္တပ်က္၊တခ်ဳိ႕က..နာမ္စားေလးနဲ႕..အမ၊ညီမေပါ့။ေဟာတခ်ဳိ႕က်..အရပ္ေဒသအလိုက္..
လူေတြ႕ရင္ၾကီးေသာငယ္ေသာ..မေလး..မေလးနဲ႔…၊တခ်ဳဳိေဒသေလးက..နာမည္ရဲ႕အလ်ွင္းသင့္ရာတလံုး
လံုးကို၂ခါထပ္..ထပ္ၿပီး..အေခၚခံထိတာ…။ ေဟာ..ဒီမွာၾက.....စံ၊....စံ နဲ႕။
ကိုယ္ေရာက္တဲ့ေနရာေဒသအလိုက္..အေခၚခံထိတာေလးေတြ…အမ်ဳိးမ်ဳိးဆိုေတာ့…
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္..စၾကားစေတာ့….ခပ္ေထာင့္ေထာင့္ေလးၿဖစ္မိတဲ့အခါလည္းရွိ၊..
တခါတေလႏွစ္ၿခိဳက္တဲ့..ခံစားမွဳေလး..ၿဖစ္မိတာလည္းရွိ၊..ရယ္ခ်င္စိတ္ၿဖစ္မိတာလည္းရွိေပါ့။
အင္း...အေခၚအေဝၚေတြအေၾကာင္းေတြးေနမိရင္း...ကိုယ္ေတြနယ္မွာေနတုန္းက
သူမ်ားေတြဟားတဲ့….ကိုယ္တို႕အသံုးအႏွဳန္းေလးကို…သတိရလြမ္းမိတယ္.......
.....................................................................................................................................
” ေက်ာ္ေက်ာ္တို႕…ေနေကာင္းၾကတယ္မဟုတ္လား”
“ေထြးေထြး…ေဈးသြားမလို႕..ဘာမွာဦးမွာလဲ”
“က်င္က်င္....ဒါေလး..လူၾကံဳေပးလိုက္လုိ႕”
အမွန္ေတာ့လဲ..ဒီလိုနာမည္ေလး၂ခါဆင့္ေခၚတာ..တၿခားနယ္ေတြမွာလဲေတြ႕ရတတ္ေတာ့..
အဆန္းမဟုတ္ပါေပမယ့္……ကိုယ္ေတြကိုေတာ့တကယ္အဟားခံထိခဲ့ၾကတာ..။
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ..ကိုယ္ကအဲဒီလိုႏွဳတ္ဆက္တာခံံရတဲ့သူေတြပာာ...ကိုယ့္အဘအရြယ္၊အဘြားအရြယ္၊
အေမရြယ္ေတြ..ၿဖစ္ေနတာေၾကာင့္ေပါ့.။....ကိုယ္ေတြအခ်င္းခ်င္းေတာ့..ဟိုးအစဥ္အဆက္ကတည္းက
ေခၚေနက်ၿဖစ္ေနတာေလ...ဒါေပမယ့္တၿခားလူေတြအေနနဲ႕က်..ဘယ္နယ့္..ဘၾကီးဘယ္သူ..
ေဒၚေလးဘယ္ဝါ..လို႕မေခၚၾကပဲ....နားထဲၾကားရတာတမ်ဳိးၾကီးပဲဆိုၿပီး.....ရယ္ေတာ့တာပါပဲ.......
စဥ္းစားၾကည့္ေပ့ါရွင္..ကိုယ့္အဘအရြယ္လူၾကီးကို..ဘ...တပ္မေခၚပဲ..သူ႕နာမည္တလံုးကို၂ခါထပ္
သံုးလိုက္တာ....တစိမ္းသူေတြနားထဲရိုင္းေနေတာ့တာေပါ့ရွင္...။
ေအာ္ေမ့လို႕..အဲဒါက..ကိုယ္တို႕ေနတဲ့လမ္းတလမ္းတည္းသာသံုးတတ္တဲ့..အရြယ္ၾကီးတာကိုလည္း
ဂရုမစိုက္၊ ေဒသလည္းကိုယ္စားမၿပဳတဲ့....အေလ့ေလးပါ။
အင္း.....တကယ္လို႕သာ.......ကိုယ္႔နယ္ဆီအလည္တေခါက္အေရာက္ၿပန္ၿဖစ္ခဲ့ရင္... ကိုယ္တို႕လမ္းေလးေန..ကေလးေပါက္တိေပါက္စေလးေတြက...သူတို႕ေဒၚေလးအရြယ္(အဲဒီအခ်ိန္...
အဘြားေလးအရြယ္လည္းၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္သြားႏုိင္တယ္..း)ကိုယ့္ကို...ညွင့္ညွင့္...ညွင့္ညွင့္နဲ႕....
အရိုင္းဆန္ဆန္ေခၚေဝၚႏွဳတ္ဆက္ၾကဦးမွာလား...ဒီအေလ့ေလးအဲဒီအခ်ိန္ထိရိွေနဦးမွာလား....
အေတြးပြားရင္း.................................................................................................
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့...ကိုယ္ဟာအဲဒီေခၚသံေတြအေပၚ..နားဝင္ခ်ဳိၿမေနမွာေတာ့............း)
(pic from Google)
(pic from Google)











