ဂ်ပန္ျပည္က လူနာ

တခါေတာ့ ဂ်ပန္ျပည္က ျမိဳ႔တျမိဳ႔ရဲ့ အိမ္ခန္းတစ္ခုမွ ေနျပီး ျမန္မာျပည္က အစ္မဆီကို ဖုန္းဆက္လိုက္တယ္..

ဟလို...

ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မ  က်ဳက်ဳ ပါ ။ ဒီဌာနက ေဒါက္တာ ေဒၚတင္တင္ နဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔ပါ။

ခဏကိုင္ထားေနာ္..

hai (ဟုိက္)..

(..)??? အစ္မ ဘာမ်ားျဖစ္သြားပါသလဲ

အိရဲ.. မဟုတ္ပါဘူး...။

ခင္ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ကိုေအာင္ပါ။ အိရဲ မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်..

အိုေက အိုေက ရွင္းေလ ရွဴပ္ေလ။ ဆိုေရ ၀ ၀ါကတ္တယ္ရု ေရာ ( sore wa wakatteru yo) (".").

ဗ်ာ.. ????

ဟာ.. မုဇုဂါးရွိး.. နား...။ ဂ်.. ေဒၚတင္တင္ ကိုသာ ေခၚေပးပါေတာ့ ရွင္ ..

ဟုတ္ ဟုတ္ ကဲ့..

 ထိုသူက ဖုန္းကို ေဘးမွာ ခဏခ်ထားလိုက္ျပီး တဖက္ကို လွမ္းေခၚလိုက္သံကို ၾကားလိုက္ရတယ္.။

“ေဒါက္တာ ေဒၚတင္တင္. ဒီမွာ ခင္ဗ်ားရဲ့ လူနာထင္တယ္”

ဟာ ေတာက္ ဒီလူေတာ့.... (((>.<)))

ဂ်ပန္စကား မေတာက္တေခါက္ကလည္း တခါတခါ လူကို လူနာျဖစ္ေစ၏..

ဒန္႔.. တန္႔ .. တန္႔...

မုဇုဂါးရွီး.........နဲ Muzukashii..ne (^^)/

ေလ့လာသူတစ္ဦးမွ ျဖစ္ရပ္မွန္တစ္ခုအား တင္ျပသည္ ..

အိုဘယ့္..သံေယာဇဥ္

က်မကတိရိစာၦန္ခ်စ္တတ္သူေပမယ့္..ေၾကာင္ကိုေတာ့သိပ္စိတ္ထဲမွာမရိွလွခဲပါ့ဘူး...။

ေၾကာင္ဆိုတဲ့အမ်ိဳးကလည္း..ေမြးရင္မေနတတ္ဘူးဆိုလား..။

သူ႕အလိုလို..သခင္အိမ္ေရြးတယ္ဆိုလား..။

ေနာက္ၿပီး..အိမ္ပူလဲမခံဘူးဆိုလား...။

ဟုတ္မဟုတ္မသိပါဘူး...အိမ္မွာက.အၿခားအိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ေလးေတြ..ေမြးတတ္ေပမယ့္

ေၾကာင္ကိုေတာ့..တခုတ္တရမေမြးၿဖစ္ခဲ့ေတာ့။

ဒါေပမယ့္....ေဘးအိမ္ကေၾကာင္တေေကာင္ေကာင္..အိမ္မွာလာ.လာေနတတ္

တာေတာ့ရိွတယ္္။သူက..စားခ်ိန္ေတြပဲလာတတ္လို႕..အိမ္ေၾကာင္လို႕သတ္မွတ္လို႕

ရဘူးေလ...။ေနာက္ၿပီး..ဗိုက္၀ရင္အကိုင္ေတာင္ခံတာမဟုတ္ေတာ့..ေၾကာင္ပါးၾကီးဆိုၿပီး

စိတ္ထဲေတာင္ခုမိတယ္.အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ရွဥ့္ကေလးေတြ..ငွက္ကေလးေတြဆို..

သူပဲအစေဖ်ာက္ပစ္တာကမ်ားတာ...။ဒီေတာ့ကာ..တိရိစာၦန္ေတြနဲ႕..လက္ပြန္းတတီး

ေနတတ္တဲ့က်မကေၾကာင္ဆိုတဲ့သတၱဝါနဲ႕ေတာ့..ခပ္စိမ္းစိမ္းပဲေနပါ့မယ္ေပ့ါရွင္...။

တိရိစာၦန္ေလးေတြေမြးၿမဴရတာ...ေပ်ာ္သေလာက္..သူတို႕ေလးေတြ..ခဲြခြာသြားရင္

ေတာ္ေတာ္ပူေလာင္တာေရာ...။ေနာက္ေတာ့..အေမက..ဘာမွေပးမေမြးေတာ့ဘူး...

ေခြးကလဲႊလို႕ေပါ့ရွင္..။သူကေတာ့..ေၾကာင္ရန္မေၾကာက္ရဘူးေလ....ၿပီးေတာ့..နယ္မွာ..

ေခြးက..တအိမ္တေကာင္အနည္းဆံုးရိွတတ္ၾကတာကလား..။ကိုယ့္အိမ္မွာမရိွလည္း

တၿခားအိမ္ကေခြးေလးေတြကို..အစာေခၚေကြ်းတတ္ေတာ့..က်မတို႕အိမ္ဟာၿဖင့္..

ေခြးမရိွတဲ့အခ်ိန္မရိွေအာင္ပါပဲ..။..ေဘးအိမ္ကေခြးေတြဆိုရင္..သခင္အစစ္အၿပင္ထြက္ရင္

မလိုက္ဘူး..က်မတို႕အၿပင္ထြက္ရင္လိုက္လြန္းလို႕..အၿပင္တခါထြက္မယ့္ၾကံရင္..

ေခြးပုန္းရတာ..တဒုကၡ။..မွတ္မွတ္ရရ..နယ္မွာေနတုန္းကေမြးခဲ့တဲ့ေခြးေလးေတြအမည္က..

လက္ၿဖဴ၊ေအာင္နက္၊ၾကာၿဖဴ၊သူဇာ၊ေကာက္ရတဲ့...။

ေဟာ..နယ္ကေၿပာင္းလာေတာ့...တိရိစာၦန္တေကာင္ေကာင္အၿမဲေမြးထားတတ္တဲ့..

က်မတို႕အိမ္ဟာ..မၿပီးမၿပည့္စံုသလိုပါပဲ..။...ပိုင္ရွင္မဲ႕ေခြးေလးေတြကို..ထမင္းက်န္ဟင္းက်န္

ေကြ်းၿဖစ္ေပမယ့္..အိမ္ေခၚေမြးဖို႕အထိေတာ့..သိပ္မတြယ္လွဘူးရယ္..။

က်မကသာေခြးေမြးထားခ်င္စိတ္ၿဖစ္ေနေပမယ့္ေလာေလာဆယ္ၾကံဳေနရတာက...ၾကြက္။

ဟုတ္တယ္..လား..လား..သူတို႕က..သိပ္အတင့္ရဲတာ..။..အေကာင္ကလဲၾကီးေတာ့..

ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ၿပန္ရင္လဲ..စိတ္မခ်မ္းသာရ..။ေနာက္ဆံုးေတာ့..သူငယ္ခ်င္းတေယာက္

အိမ္ကေန..ေၾကာင္ေမြးဘို႕ေတာင္းရေတာ့တာေပါ့..။ေၾကာင္ကိုတခုတ္တရပထမဆံုးေမြးဖူးၿခင္းပါပဲ....။

ေၾကာင္ေလးက..ေသးေသးေလးရယ္...။...ၾကြက္ေၾကာင့္ေမြးၿဖစ္ေပမယ့္...တကယ္က..

ၾကြက္ကသူထက္ၾကီးေနတာေလ...။....တကယ့္ေသးေသး..ေၾကာင္ကေလးေလးဆိုေတာ့..

သူကိုပဲ..ဂရုစိုက္ေနရတာကလား...။....အေဖကဆို..သူေဆာ့ဘို႕..ပိန္ေပါင္ေလး၀ယ္ေပးၿပီး..

ၾကိဳးေလးနဲ႕ဆဲြေဆာ့..နဲ႔..အေဖ့အခ်စ္ေတာ္ၿဖစ္လာရတာေပါ့...။..ဒါေပမယ့္..အမည္သညာေတာင္

မမည့္ရေသးပဲ...ေၾကာင္ကေလး..ေသသြားရွာတယ္..။ေနာက္ထပ္ေမြးဘို႕...ေၾကာင္လဲ..

မေတာင္းၿဖစ္ေတာ့ပါဘူး..။သူ႕အလုိလို..လာလည္တဲ့ေၾကာင္ပဲေစာင့္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီးေပါ့..။

ေဟာ..မၾကာပါဘူး..ရွင္..။ေၾကာင္တေကာင္အလည္ေရာက္လာပါေရာလား...။

က်မတို႕လည္း..အေၿခအေနေစာင့္ၾကည့္ၿပီး..အစာေက်ြးေတာ့..ေနာက္ပိုင္း..အိမ္္ၿမဲသြားေတာ့တာပဲ..။

ဒါေပသိ..အဲဒီအခ်ိန္က..အိမ္မွာ..ေခြးေပါက္ကေလးေတြ(ေဒးဗစ္၊ဂ်က္ကီ၊မည္းေလး..တဲ့..း).

ေမြးထားေတာ့..သူ႕ခမ်ာ....ေခြးေလးေတြေဆာ့တဲ့ဒဏ္္မနဲခံရတာေပါ့...။

ၾကြက္မခုတ္ေပသိ..သူရိွေနလို႕ထင္ရဲ႕...အရင္လို..မဟုတ္ေတာ့ဘူး..။

သူက..သိပ္သေဘာေကာင္းလြန္းေတာ့...ေခြးေလးေတြလည္းေဆာ့ေဖၚရ..က်မတို႕ကိုင္ရင္လည္း

ၿငိမ္ေနတာေရာ..။..ညည..လူေပၚလာအိပ္ၿပီး..တခီြးခီြးအသံကိုေတာ့..က်မ..သည္းညည္းမခံႏိုင္တာ

ကလဲႊလို႕....သူကလည္း..အိမ့္အခ်စ္ေတာ္ေလး..ၿဖစ္လာခဲ့တယ္။

သက္ဆိုးေတာ့မရွည္ဘူးရယ္..ေနမေကာင္းၿဖစ္ေနၿပီး....ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ..သူ႕ကိုေခၚရင္

အၿမီးကေလး..လွဳပ္ၿပရင္း..က်မတို႔နဲ႕ခဲြခြာ..သြားရွာၿပန္တယ္.။

ေနာက္ေတာ့..အိမ္မွာ..ေၾကာင္လာရင္ေပးမေနေတာ့ဘူး..။အဓိကကေတာ့..တအိမ္လံုးအခ်စ္ေတာ္

လက္က်န္ေခြးေလးေၾကာင့္ေပါ့(ဂ်က္ကီရယ္ေလ)..။သူက(ေခြးစကားေၿပာတယ္ဆိုလည္းဆိုေတာ့)

မနာလိုသိပ္ၿဖစ္တာေရာ..တၿခားမေၿပာနဲ႕..အိမ္လည္လာတဲ့ကေလးမၿမဴရဲေအာင္ပ..။

မ်က္ေထာင့္နီၾကီးနဲ႔ၾကည့္ေတာ့တာ..။..ဆိုေတာ့..ေဘးအိမ္ေၾကာင္ေတြ၊လမ္းေဘးေခြးေတြြ

အစာလာေတာင္းရင္..အိမ္ၿပင္ထြက္ေကြ်းရ..သူ႕ေစာင့္ၾကည့္ရ..တဒုကၡေပါ့...။

ဒါေပသိ..ဒီတေခါက္အိမ္အၿပန္..အိမ္မွာ..အိမ္သားတေယာက္တိုးေနပါေရာလား....။ 

သူကေတာ့..ေဟာဒီေကာင္ၾကီးေပါ့ရွင္..။

တကိုယ္လံုးအနက္ေရာင္လြမ္းထားတဲ့..ညီမေလးက.မီးေလး(အထီးပါ..အၿမီးေလးလို႕

ေခၚရကေန..မီးေလးၿဖစ္)..လို႕ေခၚတဲ့သူကေတာ့...တကယ့္အိမ္ၾကီးရွင္ၾကီးလို..

က်မကို.....စိမ္းစိမ္းၾကီးၾကည့္ေနေလရဲ႕..။ဟုတ္တယ္ေလ..သူ႕အတြက္ေတာ့....

က်မကေနာက္မွေရာက္လာတဲ့ဧည့္သည္ေရာ..။က်မကိုၿမင္လို႕လဲ...

ထြက္ေၿပးသြားၿခင္းလည္းမရိွ..ၾကိဳဆိုၿခင္းလည္းမရိွတဲ့..သူ႕ကို..

က်မကလည္းခပ္စိမ္းစိမ္းပဲၿပန္ၾကည့္မိရဲ႕..။

ေရာက္လာပံုကလည္း...အိမ္ေရွ႕ကေနကို...အတင္းဝင္တာတဲ့ေလ..။

အေဖက..ခ်ီၿပီး..အၿပင္ထုတ္ရင္..အေဖ့အရင္..အိမ္ထဲၿပန္ဝင္တာတဲ့..။

ေခြးေၾကာင့္မၿဖစ္ပါဘူးဆိုၿပီး..ဘယ္လိုႏွင္ႏွင္...ထံုေပေပရုပ္နဲ႕တဲ့....

အိမ္ကေခြးဗိုလ္လည္း..သူနဲ႕က်မွ...မာန္ေလ်ာ႕ရတာတဲ့ေလ..။

အစကေတာ့မာန္လားဟိန္းလားလုပ္ေပမယ့္..သူ႕မေၾကာက္လို႕..လဒမိွဳင္..

မိွဳင္ရတာကက်မရဲ႕ေခြးပဲေပါ့ရွင္..။..ေနာက္မွေရာက္လာေပမယ့္...ေၾကာင္ဆိုေတာ့

ဘယ္ေနရာမဆိုသြားလာခြင့္ရေနေတာ့...ထမင္းစားပဲြေပၚတက္လား..တက္ရဲ႕..၊

ေစာင္ပံုေပၚေခြလားေခြရဲ႕..နဲ႕.၊..သူသိပ္ခ်မ္းလာရင္..လူေတြၾကားတိုးေဝွ႕တက္

ထိုင္လားထိုင္ရဲ႕နဲ႕...တအိမ္လံုးမင္းမူေနေလေတာ့..က်မရဲ႕ေခြးေလးခမ်ာ..ေနႏွင့္အုန္းေပ့ါ

တေန႔ေန႔ေတြ႕မယ္စတိုင္နဲ႕..ေဟာဒီလိုအိပ္ေစာင့္ေနေလရဲ႕.။

က်မကေတာ့..အိမ္မွာဧည့္သည္တပိုင္းလိုဝင္လိုက္ထြက္လိုက္နဲ႕..အိမ္သားအသစ္ကို..

ရင္းႏွီးဘို႕သိပ္မၾကိဳးစားၿဖစ္ဘူးရယ္..။...ညီမေလးကေတာ့..သူ႕ေၾကာင္အေၾကာင္းေၿပာရရင္

မေမာနိုင္မပန္းနိုင္။..သူ႕ေၾကာင္က..မီးေလးလို႕ေခၚရင္..အၿမီးလွဳပ္ၿပတတ္ေၾကာင္း..၊

..သူနဲ႕ေဆာ့ခ်င္ရင္..ေၿခညိွဳးေလးတာလွဳပ္ၿပလိုက္..အလြန္အူးယားတတ္တဲ့အေၾကာင္း..၊

တေနရာရာအိပ္မိရင္..အဲ့ေနရာကိုပဲ..၃၊၄ရက္ဆက္တိုက္ဝင္ေခြေနတတ္ေၾကာင္း.၊

တခါတေလ..ေခြးကိုေၾကာက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္ေသးေၾကာင္း...၊

တခါကေတာ့..အိပ္ေနတဲ့ေခြးႏွဳတ္ခမ္းေမြးသြားေမြးေမြးေပးမိလို႕...ေခြးလန္႔ႏိွဳးသြားၿပီး..

၂ေကာင္လံုးဝရံုသံုးကားထြက္ေၿပးၾကတဲ့အေၾကာင္း..စံုလို႕ေပါ့ေလ..။

က်မက..ေလနည္းနည္းေလွ်ာ့လို႕ေၿပာရင္..ေၾကာင္ေခၚၿပီးလုပ္ခိုင္းေပမယ့္...

ကိုေရႊေၾကာင္နက္ကထံုၿမဲ..ေပၿမဲ။..တကယ္ေတာ့..ဒီအေလ့ေတြဟာ..ေၾကာင္ေတြ

လုပ္ေလ့လုပ္ထရိွတာၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ေပမယ့္..ညီမေလးကေတာ့..ဒါကိုပဲ..စကားလုပ္ေၿပာေပါ့..။

ေဟာ..ဒီလိုနဲ႕..က်မၿပန္ဖို႕အခ်ိန္တန္လို႕အထုတ္ေတြၿပင္ေတာ့(သူ႕ကိုေခၚလိုက္ရင္..

အၿမီးေလးပဲလွဳပ္ၿပၿပီး..အသိအမွတ္ၿပဳတတ္တာကလဲႊရင္..ဘာသိဘာသာပဲေနတတ္တဲ့)

ကိုေရႊေၾကာင္နက္က..ေဟာဒီလို..က်မအိတ္ထဲဝင္ေခြၿပီး...က်မကိုမၿပန္ပါနဲ႕အုန္းလို႕..

တားေနသေယာင္ေယာင္...။

ၾကိဳဆိုပါ၏။

http://www.khitpyaing.org/index.php?route=detail/comment

တစ္ေန႕က အငယ္မနဲ႕ ဖုန္းေျပာေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ တိုဖယ္ နဲ႕တူတဲ့ စာေမးပြဲေျဖေနၾကရတယ္ --- ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အမွတ္ေတြ နည္းေနၾကတယ္ ၾကားတယ္။
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ေတာ့ နည္းလမ္းေတြ ရွာေဖြလာျပီး အဂၤလိပ္စာ ေကာင္းလာၾကမယ္ လို႕ ယူဆရပါတယ္။

ပါရဂူစတက္ေတာ့က်မ္းၾကီးက်ပ္တဲ့ ဂ်ပန္ကပါရဂူဘြဲ႕ရလာတဲ့ ဆရာက အဂၤလိပ္စာကလြဲျပီး ဘယ္ဘာသာကိုမွ မေလ့လာရဖူးလို႕ စည္းကမ္းထုတ္တာကို သတိရမိတယ္။
ဂ်ပန္လို ႏုိင္ငံမ်ိဳးကေတာ့ ရွင္သန္ဖို႕အေရး ဂ်ပန္စာ ကို ထမင္းစားေရေသာက္ ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ ေျပာႏုိင္ဖို႕ အေရးတၾကီး လိုတာကို လက္ခံပါတယ္။ ေရာက္ခါစက ငိုခဲ့ရတာ မွတ္မိေနေသးတယ္ေရာ။ ဒါေပမဲ့ ႏုိင္ငံျခားမွာ ဆင္ပိုဇီယမ္သြားတာတို႕ ဘာတို႕နဲ႕ ေရရွည္ အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ အဂၤလိပ္စာကို ပစ္ထားလို႕ ျဖစ္ကိုမျဖစ္ဖူး ဆိုတာကိုလဲ သတိခ်ပ္မိပါတယ္။ ေရးဖတ္တာနဲ႕ ေျပာဆိုတာကလဲ ကြာေသးတယ္မဟုတ္လား။

လူေတြက ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနၾကရရင္ ခ်မ္းေျမ့တယ္ ဆိုတာသိေပမဲ့လဲ --- စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕ဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္ထားေပၚ အဓိက မူတည္တယ္ ဆိုတာသိေပမဲ့လဲ ---- တစ္ခါတစ္ေလ ပါတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ ဖိအားဆိုတာမ်ိဳးကလဲ ---

အားလံုး ကိုယ္က်မ္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာ ၾကီးပါြးေအာင္ျမင္ၾကပါေစရန္ ဗက္ဆာမွ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းပါသည္။

ဒီႏွစ္ဘြဲ႕ယူမယ့္သူေတြက အလုပ္မ်ားေနမယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ပါ၏။ ဘြဲ႕မယူႏုိင္ေသးတဲ့သူက ဘာ့ေၾကာင့္ ျပာယာခတ္ေနရသလဲဆိုတာ ေတြးမိရင္ နဲနဲေတာ့ ငိုခ်င္ပါ၏။