Omedetou Gozaimasu

အလုပ္က က်ပ္ျပီ။

လူမွဳေရးေတြလဲ ပ်က္ကြက္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ေလးေတာင္ မတက္ႏိုင္ ျဖစ္ရ။

ဒီညေနကစျပီး ဘြဲ႕မရမခ်င္းေတာ့ အြန္လိုင္း တက္ဖို႕ေတာင္ မလြယ္ေတာ့ဘူး ေအာင့္ေမ့တယ္။

ဆိုေတာ့ --- နိပြန္ျပည္ကေန ဘြဲ႕ပိုက္ျပန္မယ့္ သူေတြကို အိုမဲဒဲတိုး ထားလိုက္မယ္။

နံပတ္မွာ တစ္။ အယ္ခ်ဳပ္ၾကီး
နံပတ္မွာ ႏွစ္။ မိဆိုးေလး
နံပါတ္မွာ သံုး။ ခိုင္ေလး

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူတို႕သံုးေယာက္ကို အိုမဲဒဲတိုးလိုက္တယ္။

အိုမဲဒဲတိုး ဂိုဇအိမတ္စု။

ဂုဏ္ယူ ခ်ီးက်ဴးပါသည္။ မီးလဲ ေရွ႕ႏွစ္ဘြဲ႕ရဖို႕ ၾကိဳးစားမည္။

ေစာင့္ေနသူမ်ားဆီ ေအာင္ျမင္မွဳမ်ားနဲ႕ျပန္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမ်ားကို အသက္ထက္ဆံုး ေပြ႕ဖက္ထားႏိုင္ပါေစလို႕ ဗက္ဆာခင္က ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါသည္ရွင့္။ ----- :D :D :D

ဟုိကိုင္းဒိုးႏွင္းပြဲေတာ္သို႕..

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ေျမာက္ဘက္စြန္းပိုင္းမွာ ရိွတဲ႔ Hokaido ကၽြန္းကို Ferry နဲ႔ အလည္တစ္ေခါက္ ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္မကသေဘာၤအၾကာႀကီး မစီးဖူးေတာ႔ မူးမွာေၾကာက္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သေဘာၤႀကီးထဲေရာက္သြားေတာ႔ ဟုိတယ္ႀကီးထဲ ေရာက္သြားတဲ႔ အတိုင္းပဲ။ ခမ္းနားလြန္းလို႔ သေဘာၤစီးေနရတာကို ေတာင္ေမ႔သြားတယ္။ ႏွင္းပြဲေတာ္ အေၾကာင္း မေရးခင္ သေဘာၤစီးရတဲ႔ အေတြ႕အၾကံဳေလး မွတ္တမ္းတင္ထားခ်င္လို႔ ပါေနာ္။
ကၽြန္မတို႕စီးခဲ႔ရတဲ႔ သေဘာၤနာမည္က Kiso တဲ႔။
http://www.taiheiyo-ferry.co.jp/qa/sennai.html#q04
သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ သေဘာၤစီးၿပီးသြားခဲ႔ရတဲ႔ ေပ်ာ္စရာ ခရီးတစ္ခုပါ။

သေဘာၤေပၚေရာက္ေတာ႔ ပထမဆံုး ကၽြန္မတို႔ အိပ္ရမဲ႔ အိပ္ရာေလးေတြရိွတဲ႔ အခန္းမွာ ပစၥည္းေတြေနရာခ်ထားၿပီး ဓာတ္ပံုေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ၾကပါတယ္။

Safty boxes

Sendai to Tomakomai

baby room

ဂိမ္းကစားခ်င္ရင္လဲရတယ္။

ကၽြန္မတို႔ အိပ္ရတဲ႔ အခန္းက ၅ထပ္၊ စားေသာက္ဆိုင္ ၊ Movie Theater နဲ႔ Lobby က ၆ ထပ္မွာ ရိွၿပီး၊ သေဘာၤရဲ႕ အျပင္ဘက္ကို ထြက္ၾကည့္လို႕ရတာက ၇ ထပ္မွာ ရိွပါတယ္။

သေဘာၤေပၚမွာ ေရေႏြးစိမ္ခ်ိဳးလို႕ရတဲ႔ အခန္းလဲပါေတာ႔ ေရခ်ိဳးၾကတဲ႔သူကခ်ိဳး။ Lobby ကဆိုဖာေတြမွာ ေအးေအးေဆးေဆးထုိင္ၿပီး Piano နားေထာင္၊ စကားေျပာတဲ႔သူကေျပာေပါ႕။ ေနာက္ေတာ႕ Movie Theater မွာ Piano concert ရိွတာနဲ႔ ခဏ၀င္ၾကည့္။ အဲဒါၿပီးေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး Karaoke ခန္းမွာ တစ္နာရီေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္ေသးတယ္။ ကာရာအိုေကဆိုၿပီးေတာ႔ ည၁၀နာရီေလာက္ ရိွေနၿပီ။ Movie Theater မွာ Harry Poter ရုပ္ရွင္ျပေနလို႔ ၀င္ၾကည့္တယ္။ Lobby မွာလဲ ထုိင္ၿပီး တီဗြီအစီအစဥ္ေတြ၊ သတင္းေတြ ၾကည့္လို႕ရတယ္။

ကာရာအုိေက

Concert နဲ႔ Movie Theater

ကၽြန္မတို႕က ေစ်းအသက္သက္သာဆံုး ၇၂၀၀ ယန္းနဲ႔ စီးလို႔ အတူတူ စုအိပ္ရတဲ႔ ေက်ာတစ္ျပားစာ အိပ္ရာေလးေတြမွာ အိပ္ၾကရတယ္။ အခန္းထဲမွာ တစ္ျခားအဖြဲ႔ တစ္ခုက ႏိုင္ငံျခားသား ေက်ာင္းသား ၃ ေယာက္က ဖဲရိုက္ေနလို႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ႔ဘူး။ မနက္ ၆ နာရီေက်ာ္ေတာ႔ ေနထြက္တာ သြားၾကည့္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ညီမေလးက ႏိႈးတယ္။ ကၽြန္မတို႔လဲ အိပ္ခ်င္မူးတူးထၿပီး ေနထြက္တာကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကေပမဲ႕ အဲဒီေန႕က တိမ္ေတြတစ္အားထူၿပီး မိုးအံု႕ေနလို႕ ေနလံုးကို မျမင္ခဲ႕ၾကရဘူး။ သေဘာၤၾကီးက အတြင္းပိုင္းကေတာ႔ အေႏြးထည္ မလိုေအာင္ကို ေတာ္ေတာ္ေႏြးတယ္။ သေဘာၤအျပင္ဘက္ကေတာ႔ ေလေတြတုိက္ၿပီး ခ်မ္းလိုက္တာ အရမ္းပဲ။ ေနမျမင္ရေတာ႔ ျပန္ၿပီး အိပ္ၾကတာေပါ႕။

မိုးအံု႕ေနလို႔ ေနထြက္တာ မၾကည့္ခဲ႔ရပါ။

so cold and so windy outside of the ship

သေဘာၤေပၚကရႈခင္း

သေဘာၤေပၚက မနက္စာ (၅၀၀ယန္း)

မနက္ ၁၀နာရီခြဲမွာ ဟိုကို္င္းဒိုးက Tomakomai သေဘာၤဆိပ္ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဘစ္ကားရပ္ေစာင္႔ေနရင္း ေအးျမလွတဲ႔ ရာသီဥတုကို သတိျပဳမိတယ္။ ဘစ္ကားနဲ႔ သေဘာၤဆိပ္ကေန ဘူတာရံုကို သြား၊ အဲဒီကေန ရထားနဲ႔ တစ္နာရီနီးပါး စီးၿပီးမွ ႏွင္းပြဲေတာ္ ရိွတဲ႔ Sapporo ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ပါတယ္။ Sapporo ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ေတာ႔ ေန႔လည္ ၂ နာရီနီးပါးရိွပါၿပီ။ ေန႔လည္စာစားဖို႔ သူငယ္ခ်င္း ညႊန္ျပေပးတဲ႔ စားေကာင္းၿပီး နာမည္ႀကီးတယ္ဆိုုတဲ႔ ေခါက္ဆြဲဆိုင္မွာ ဂ်ပန္အေခၚ Ramen စားခဲ႔ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ အရသာရိွတဲ႔ Ramen ပါပဲ။ ဂ်ပန္မွာ စားဖူးခဲ႔သမွ် ေခါက္ဆြဲေတြထဲမွာ ကၽြန္မ အၾကိဳက္ဆံုးလို႔ ေျပာရမလားပဲ။ ေခါက္ဆြဲဖတ္ေလးေတြက ေသးေသးေလးေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စားလို႔ ေကာင္းခဲ႔တယ္။

 ဟုိကိုင္းဒိုးက ႏွင္းပြဲေတာ္အေၾကာင္း ဆက္ေရးပါအုန္းမယ္။

ေလျပင္း၊ ေလေျပ

ညက ေလျပင္းက်တယ္။ ေၾကာက္လိုက္တာ။
မွန္တံခါးအသစ္ကို တစ္ေယာက္ေယာက္က တစ္၀ုန္း၀ုန္းနဲ႕ ဆြဲလွဳပ္ေနသလိုပဲ။

ေလျပင္းနဲ႕ ေျပာင္းျပန္ ေလေျပကို သတိရသြားတယ္။

ကဲ။ ေလေျပေလး
နားေထာင္ၾကည့္ပါဦး။

ေလျပင္းအမွတ္တရ။ ေလေျပေပါ့။ :D :D :D

ဒီအိမ္သာလွ်င္..

ပံုေလးကို ကလစ္ျပီး အၾကီးခ်ဲ့ၾကည့္ရင္ ရင္ကို လႈပ္ခပ္ေစတဲ့ စာသားေလးေတြကို ေတြ႔လိမ့္မယ္ း))

ႏွလံုးသားေတြ ေႏြးေထြးေနသမွ် ဒါဟာလည္း အိမ္...

 

ဒီအိမ္အတြက္ေၾကာင့္..... ေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္ ၾကည္ႏႈးရတယ္ ခြန္အားေတြရတယ္.. ဒီအိမ္သာလွ်င္..

Forgetful Me

(((ေဒတာေကာက္သြားခဲ့တုန္းကေပါ့ကြယ္...အဟယ္ဟယ္း)))

ထံုးစံအတိုင္း..ဆိုင္ရာအၾကီးအကဲေတြဆီ..ေတြ႕ဆံုအေၾကာင္းၾကားရပါတယ္..

ခက္တာက..က်မတို႕ဌာနဆိုင္ရာလူၾကီးက..ရန္ကုန္..ေနၿပည္ေတာ္၂ခုမွာ..တလွည့္ဆီသြားေနရတဲ့အခိ်န္။

ေဒတာေကာက္ၿပီးလို႕ၿပန္္ရမယ့္ရက္တာနီးလာေရာ..က်မနဲ႕ကလဲႊခ်ည္းေနေတာ့တာ။

တရက္မွာေတာ့..အက်ိဳးအေၾကာင္းမရမကေၿပာၿပီး..ေတြ႕ဆံုခြင့္ေတာင္းဖို႕ဖံုးဆက္ပါတယ္....။

ရုံးကိုသြားတဲ့လမ္းေပၚမွာပါ..။ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့...ပီေအက..အခုထြက္ခဲ့ပါ..ေတြ႔ဆံုဖို႕အခ်ိန္နည္းနည္း

ေလးရပါတယ္တဲ့..။ဒါနဲ႕..ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ..ရွပ္ေတးက်မ...ၿပာၿပာ..ၿပာၿပာနဲ႕အနားမွာထိုးရပ္လာတဲ့

တကၠဆီေပၚတက္ၿပီးေၿပးရေတာ့တာေပါ့.။

တကၠဆီေပၚေရာက္မွ.လူၾကီးနဲ႕ေတြ႔ရင္ေရးမွတ္ရမယ့္စာအုပ္၊ေဘာပင္အဆင္သင့္ၿဖစ္မၿဖစ္စစ္ရင္း..

စိတ္ထဲမွာ.တခုခုလိုသလိုၿဖစ္ေနတာ..။ဌာနတံဆိပ္မပါတာလား...စစ္..။စာရြက္စာတမ္းအခိ်ဳ႕ၿပန္စစ္..။

ဘာလိုပါလိမ့္..ဘာလိုပါလိမ့္..???????

စစ္လိုက္...စဥ္းစားလိုက္နဲ႔....ကားတာထိုးရပ္သြားေရာ..ဘာလိုေနတာမွန္းစဥ္းစားလို႕မရပါဘူး..။

ကားေပၚကမဆင္းခင္..ပိုက္ဆံေပးဘို႕ၿပင္မွ..အဲ..ဖံုးဘိုးပိုက္ဆံမေပးခဲ့တာ..အမွတ္ရေတာ့တာပဲ..။

လမ္းေဘးဆိုင္ဖံုးကို..ကိုယ့္ဖံုးစတိုင္နဲ႕..ဂြက္ကနဲခ်ၿပီး..ခ်ာကနဲလွည့္ထြက္လာခဲ့တဲ့က်မ။

ဖံုးဆိုင္ကေကာင္မေလးကေတာ့...ဘယ္လိုလူပါလိမ့္....ဆိုၿပီးၿဖစ္ေနမွာအမွန္....။

ေဂါက္ေနတဲ့လူထင္တယ္လို႕..မေတြးရင္ကံေကာင္း)))

မၿဖစ္ပါဘူးးးး..ေနာင္ဆို..ေက်ာမွာ..(သတိ..က်မေမ့တတ္သည္)စာတန္း..ဆဲြထားရေတာ့မယ္..*-*

((P.S:အၿပန္မွာ..အဲဒီဆိုင္ေရွ႕...ေရွ႕မ်က္ႏွာေနာက္ထားၿပီး(အဲဒီလို..ခံစားခ်က္ကိုပထမဆံုးၾကံဳဖူးတာ..ပူထူေနတာပဲ..အဟီး)..ဖံုးခေပးခဲ့ပါတယ္...း))

pic from Google